Modliszki (Mantodea). Cz. II. Wybrane aspekty biologii i behawioru modliszek utrzymywanych w niewoli


Mgr inż. Bartosz Kierończyk1, mgr inż. Mateusz Rawski1, Jakub Długosz1, inż. Damian Zieliński2, dr inż. Damian Józefiak1
1Katedra Żywienia Zwierząt i Gospodarki Paszowej, Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu
2Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie

W większości ogólnodostępnych artykułów informacje dotyczące rzędu modliszek są ograniczone do faktu zjadania samca przez samicę podczas kopulacji. Ta połowiczna prawda spowodowała brak zainteresowania fascynującą biologią tych zwierząt. Poniższy artykuł ma na celu przybliżenie jej wybranych elementów.

Pozyskiwanie pokarmu

Modliszki zamieszkują głównie obszary o klimacie tropikalnym i subtropikalnym, charakteryzującym się dużą wilgotnością i wysoką temperaturą. Istnieją jednak gatunki żyjące w klimacie umiarkowanym (Mantis religiosa) lub nawet na pustyniach (Eremiaphilia spp.).

Modliszki są drapieżnikami odżywiającymi się przede wszystkim mniejszymi stawonogami - owadami i pajęczakami. Udokumentowano jednak przypadki udanego polowania na małe ssaki, gady, płazy bądź ptaki (Ridpath, 1977; Kevan, 1985; Jehle i in., 1996). Ridpath (1977) opisuje przypadek konsumowania rzekotki australijskiej (25 g) przez modliszkę, której masa ciała nie przekraczała 7 g.

Strategie zdobywania pokarmu przez modliszki różnią się w zależności od gatunku i środowiska występowania. Mogą one polegać na biernym oczekiwaniu w bezruchu na pojawienie się potencjalnej zdobyczy, jak w przypadku większości gatunków, lub aktywnym poszukiwaniu ofiary (Eremiaphilia sp.). Pomimo statycznego trybu życia, owady te potrafią doskonale skakać i szybko biegać. Modliszki lokalizują pokarm za pomocą wzroku. Dzięki wyspecjalizowanej budowie aparatu wzrokowego potrafią ocenić...