Hodowla szarańczaków patyczakowatych (Proscopia sp.)


Jadwiga i Marta Korczak

Szarańczak patyczakowaty nie jest może gatunkiem superokazałym, ale ma nieprawdopodobny urok. Wiecznie zamyślony, melancholijny wyraz "twarzy", zdziwione spojrzenie ogromnych wypukłych oczu - to wszystko sprawia, że gatunek ten szybko staje się dla swojego właściciela ulubionym. Jeżeli ma się dodatkowo pewne doświadczenie z hodowlą szarańczy, to sukces jest w zasadzie gwarantowany.

Ojczyzną szarańczaków patyczakowatych jest Ameryka Południowa. Owady te występują w lasach deszczowych, dlatego wilgotność i temperatura w terrariach muszą chociaż w przybliżeniu przypominać warunki naturalne. Wilgotność zapewni im codzienne spryskiwanie ścianek terrarium oraz podawanych roślin pokarmowych, a także odpowiednio wilgotne podłoże. Dobowe wahania temperatury mogą wynosić od 15 do 27 st. C.

Szarańczaki patyczakowate lubią przestronne, widne terraria. Wielkość terrarium musi być oczywiście dostosowana do liczebności stada. Im większa stawka, tym większe rozmiary terrarium. Mała, początkowa grupa szarańczaków może wystartować w terrarium o wymiarach 50 x 30 x 30 cm. Duża wysokość terrarium jest podyktowana potrzebą zapewnienia owadom wysokiej warstwy podłoża do składania kokonów. Oczywiście dobrze urządzone terrarium może przypominać siedlisko naturalne tych owadów. Pokrycie ścianek terrarium trójwymiarowym tłem, rośliny lub gałązki będą cieszyły oko hodowcy. W "kieszonkach" w tle można ustawiać pojemniczki z gałązkami roślin pokarmowych - jeżyn, malin, dębu. Na dnie terrarium można natomiast umieszczać niewielkie, choć głębokie pojemniki na jaja znoszone przez samice. Pojemniki te można później zabierać do mniejszych terrariów, w których będą się kluć młode.

Podłoże powinno składać się z torfu odkwaszonego zmieszanego z piaskiem w proporcji 5 : 1. Wysokość podłoża powinna wynosić około 15-20 cm. Samice szarańczaków patyczakowatych są całkiem sporymi owadami, osiągają nawet 90 mm długości ciała. W czasie składania jaj ...