Mobilna wylęgarnia i polowa podchowalnia ryb


Dr Maciej Szkudlarek,
dr Marek J. Łuczyński,
dr Andrzej Szczerbowski
Zakład Akwakultury Instytutu Rybactwa Śródlądowego w Olsztynie

W akwakulturze stosuje się dwa zasadnicze sposoby użytkowania wody. Pierwszy opiera się o systemy przepływowe (stawy, basenowe i wylęgarnicze obiegi otwarte, ryc. 1) i jest mało efektywny z punktu widzenia gospodarowania wodą, w drugim natomiast wykorzystuje się systemy o zwrotnym obiegu wody, zwane również systemami recyrkulacyjnymi lub po prostu obiegami zamkniętymi (ryc. 2).

Pomimo dwukrotnie większych kosztów budowy, produkcję coraz to nowych gatunków ryb od lat sukcesywnie przenosi się ze stawów i obiegów otwartych do systemów recyrkulacyjnych (Steffens, 1986). Umożliwiają one bowiem zarówno najbardziej racjonalny sposób wykorzystania dostępnych zasobów wody, jak i największy stopień kontroli parametrów fizykochemicznych i sanitarnych środowiska. Wymaga to jednak zastosowania szeregu urządzeń technicznych i wykorzystania wielu procesów o charakterze biologicznym, których pierwowzór człowiek zaczerpnął z obserwacji i badań przeprowadzonych w środowisku naturalnym. W skrócie można powiedzieć, że nowoczesne systemy podchowu ryb w zwrotnym obiegu wody stanowią prawie idealną kopię naturalnych ekosystemów wodnych, ze wszystkimi zachodzącymi w nich zależnościami i procesami - biologicznymi, fizycznymi czy chemicznymi, odbywającymi się jednak pod kontrolą człowieka.

Oprócz tradycyjnych metod chowu ryb w oparciu o systemy przepływowe, głównie stawy karpiowe i pstrągowe, coraz większe znaczenie w naszym kraju będą miały hodowle prowadzone w zwrotnych obiegach wody. Dzięki prawie nieograniczonym możliwościom sterowania parametrami środowiska, przy przestrzeganiu dobrej praktyki hodowlanej oraz w zgodzie z przepisami sanitarnymi i weterynaryjnymi, systemy takie stwarzają bodaj najbardziej dogodne warunki do chowu i hodowli wielu gatunków ryb cennyc...