Strzebla błotna w Polsce - występowanie, ochrona, biologia


Dr Justyna Sikorska
Zakład Rybactwa Stawowego w Żabieńcu, Instytut Rybactwa Śródlądowego w Olsztynie

Jeszcze 10 lat temu mało kto w Polsce słyszał o strzebli błotnej Eupallasella percnurus (ryc. 1), a i dzisiaj grono osób, które widziały tę rybę na własne oczy, jest bardzo małe. Dzieje się tak zapewne dlatego, że jest to jeden z najrzadszych krajowych gatunków ryb, do tego pozbawiony jakiegokolwiek znaczenia ekonomicznego. Strzebla błotna należy do rodziny karpiowatych. W Polsce dorosłe osobniki typowej wielkości nie przekraczają długości całkowitej zaledwie 6-8 cm i masy ciała 5-7 g, a największe dorastały do 13 cm przy masie ciała 30-35 g. Takie okazy zdarzają się jednak niezwykle rzadko (Wolnicki i Kolejko, 2008).

O strzebli błotnej zrobiło się głośniej, kiedy przed kilku laty zaliczono ją do niewielkiego grona gatunków zwierząt o priorytetowym znaczeniu dla Europejskiej Sieci Ekologicznej Natura 2000, a potem pod koniec 2010 roku, po emisji w mediach informacji o tymczasowym wstrzymaniu decyzji środowiskowej o budowie drogi S17, czyli tzw. Wschodniej Obwodnicy Warszawy. Decyzję tę wstrzymano z powodu obecności w korytarzu planowanej drogi stanowiska strzebli błotnej, znajdującego się w okolicy miejscowości Zielonka, zgłoszonego do Komisji Europejskiej jako propozycja obszaru ochrony Natura 2000.


Występowanie

Strzebla błotna w Polsce występuje tylko w 5 województwach: mazowieckim, lubelskim, pomorskim, kujawsko-pomorskim i wielkopolskim (ryc. 2) (Wolnicki i Radtke, 2009). Najłatwiej trafić na nią w województwach pomorskim i lubelskim, skąd znamy odpowiednio 95 i 45 stanowisk. W województwie wielkopolskim prawdopodobnie znajduje się tylko jedno stanowisko strzebli błotnej, będące jednocześnie najbardziej wysuniętym na zachód miejscem występowania tego gatunku na świecie. Należy tu dodać, ż...