Rozród ryb stawowych w warunkach kontrolowanych. Sum europejski Silurus glanis (L.)


Dr hab. inż. Roman Kujawa, prof. UWM

Ostatnio, w związku z rozszerzaniem się infekcji karpi herpeswirusem karpia koi (KHV) w gospodarstwach stawowych, coraz częściej zamiast typowej produkcji karpi konsumpcyjnych (towarowych) hoduje się inne gatunki ryb z przeznaczeniem na zarybienia. Jedną z takich ryb jest sum europejski Silurus glanis (L.), ryba ciesząca się dużym zainteresowaniem wśród wędkarzy oraz smakoszy potraw z ryb.

Mięso suma charakteryzuje się doskonałymi walorami smakowymi, a brak ości czyni je obiektem pożądania. Rozród suma może odbywać się w warunkach naturalnych, ale wówczas nie mamy pełnej nad nim kontroli. W celu uzyskania larw suma w określonym czasie i liczbie należy przeprowadzić rozród w warunkach kontrolowanych. Tarlaki suma, zarówno samce, jak i samice (osobniki, które osiągnęły dojrzałość płciową), są zazwyczaj przetrzymywane w jednym stawie. W połowie maja należy dokonać przeglądu tarlaków. Aby to zrobić, należy opuścić wodę w stawie i pojedynczo przyjrzeć się każdej rybie, oceniając jej gotowość do tarła. Pierwszym podstawowym zabiegiem, jaki powinniśmy wykonać, jest oddzielenie samców od samic. Jest to czynność tylko z pozoru prosta. Wymaga ona jednak sporego doświadczenia i obycia z tym gatunkiem. Duże rozmiary ryb znacznie utrudniają manipulacje nimi, dlatego też, aby nie stresować ryb i ułatwić sobie pracę, należy poddać ryby anestezji w roztworze 2-fenoksyetanolu (0,3 cm sześc. 2-fenoksyetanolu na 1 dm sześc. wody). W naczyniu z tak sporządzonym roztworem umieszczamy jednorazowo po kilka ryb. Po wprowadzeniu ich w stan anestezji przystępujemy do ich przeglądania. Samce suma różnią się od samic kilkoma charakterystycznymi szczegółami. Po pierwsze, samice mają bardziej owalne brzuchy (ryc. 1).

Łatwo to zaobserwować, umieszczając rybę w naczyniu z niewielką ilością wody (tylko nieco je przykrywającą), wówczas brzuch będzie rozpłaszczony po jednej i drugiej stronie samicy. J...