Szpice europejskie - problemy ze wzorcami ras i ich interpretacją. Cz. II


Elżbieta Augustyniak
międzynarodowy sędzia kynologiczny
mgr inż. zootechnik Marcin Jan Gorazdowski

Szpice europejskie, czyli szpice niemieckie (Deutsche Spitze) i szpic włoski (volpino italiano), należą do bardzo starej grupy psów, wywodzących się bezpośrednio od psa torfowego - Canis familiaris palustris, i uważane są za najstarszą rasę psów w Europie. Historia pojawienia się szpiców w Europie nie jest do końca znana. Psy w typie dzisiejszego szpica pojawiły się w różnych miejscach naszego kontynentu, i to bardzo wcześnie, np. ich wizerunki odnajdujemy w figurkach z terakoty kreteńskiej z 1200 roku p.n.e. czy też na ateńskich kamieniach nagrobnych.

Pomeraniany versus szpice miniaturowe

W pierwszej księdze hodowlanej Klubu Szpiców Niemieckich (Verein fur Deutsche Spitze) pod numerem 52 widnieje szpic miniaturowy. Zapis pochodzi z 1899 r. Natomiast od 1922 r. na przeszło pół wieku - do 1974 r. - ze standardu szpica niemieckiego zniknęły szpice miniaturowe. Najmniejszym rozmiarem był Kleinspitz - szpic mały.

Zasłużony hodowca i sędzia niemiecki Joachim Weinberg w latach 60. sprowadził ponownie do Niemiec z Ameryki, z hodowli Tinest Toy, szpice w rozmiarze miniaturowym - pomeraniany. Zostały one zapisane pod nazwą Pomeranian w Niemieckim Związku Hodowców Ras Małych (Verband der Kleinhundezuchter). Na wystawach w Niemczech niestety nie zyskały uznania, gdyż uważano, że są za małe do hodowli. Weinberg dołożył jednak wszelkich starań, by umożliwiono mu hodowanie tych piesków. Psy z jego hodowli El Chiquita zdobyły wiele tytułów Zwyc. Świata, Europy, int. Champion, znajdują się w rodowodach wielu psów z utytułowanych hodowli duńskich, np. z Soffie, holenderskich, francuskich, również niemieckich i polskich.

Dopiero 3 lutego 1974 roku na zjedzie Klubu szpiców niemieckich we Frankfurcie szpic miniaturowy powrócił do standardu szpica niemieckiego. Od 1998 r. jego nazwa brzmi Zwergspitz/Pomeranian.

Historia tego puszysteg...