Niepożądane nawyki u psów oraz sposoby ich usuwania. Cz. I


Leonard Wach
Autor jest absolwentem Zakładu Kynologii Policyjnej w Sułkowicach oraz autorem wielu publikacji książkowych i prasowych o tematyce kynologicznej. Przez wiele lat był członkiem zespołu redakcyjnego miesięcznika MÓJ PIES.

Niepożądane nawyki, często nazywane złymi nawykami, występują u psów dorosłych, mających już za sobą okres wychowywania. Różne są przyczyny wykształcenia się u psa tych nawyków, ale w większości przypadków są one wynikiem niewłaściwego wychowania oraz zwykłego niedbalstwa ze strony opiekuna. Nie używam określenia "złe nawyki" z tej prostej przyczyny, że pies w rzeczywistości ich nie posiada, ponieważ są one odruchami naturalnego zachowania, wynikającymi z instynktów odziedziczonych po przodkach.

Rzucanie się na inne psy, szperanie po śmietnikach, ściganie pojazdów i wszystkiego, co ucieka, atakowanie zwierząt domowych nie wynika ze złej woli wychowanka, lecz z naturalnego zachowania, jakim obdarzyła go natura. Wspomniane zachowania byłyby czymś oczywistym u psa żyjącego w stanie dzikim, lecz jako zwierzę udomowione, związane na trwałe z ludzką społecznością, nie musi, a nawet nie może postępować tak, jak nakazują mu jego instynkty. Nie ma potrzeby zajmować się zdobywaniem pokarmu, polowaniem oraz ściganiem zdobyczy, ponieważ jego byt zależy od człowieka, który ma obowiązek zapewnić mu bezpieczeństwo, wyżywienie oraz więzi psychicznych z rodziną ludzką, którą pies traktuje jak własną sforę.

We współżyciu tym nie występuje konflikt interesów, gdyż pies związany na stałe z człowiekiem łatwo przystosowuje się do ludzkiej organizacji życia, niejednokrotnie dla niego niezrozumiałej, lecz którą potrafi zaakceptować. Dlatego każdy odpowiedzialny wychowawca powinien wytłumić u psa te instynkty, które są mu niepotrzebne, a dla człowieka szkodliwe. Pies nie rozumie na przykład, że samowolne wyjście z mieszkania lub miejsca stałego bytowania może mieć dla niego tragiczne skutki - m...