Rhabdomys dilectus - nowy gatunek ssaka w naszych terrariach


Piotr Piliczewski

Południowoafrykańskie gatunki małych gryzoni należą do nieczęsto hodowanych i stosunkowo mało poznanych. Do wyjątków należy Rhabdomys dilectus, zwany czasami w języku polskim myszą trawną lub myszą czteropręgą. Ten urodziwy i atrakcyjny z wyglądu gryzoń nadaje się jednak raczej dla doświadczonych hodowców. Niniejszy artykuł ma na celu przybliżenie czytelnikom biologii tego nieznanego niemal w Polsce małego ssaka.

Opisywany gryzoń należy do rodziny myszowatych (Muridae), podrodziny Murinae, jest blisko spokrewniony m.in. z rodzajami Lemniscomys i Arvicanthus. Mierzy 100-140 mm długości, ogon jest długości 90-120 mm. Masa ciała to 45-75 g. Jest gatunkiem szeroko rozpowszechnionym (od południa Tanzanii po Przylądek Dobrej Nadziei) i plastycznym ekologicznie - spotykamy go na półpustyniach, sawannach, terenach uprawnych i skalistych, a także w zakrzewieniach. Unika lasów i terenów podmokłych. Aktywny jest w dzień, głównie rankiem i o zmierzchu, okresy braku aktywności spędza w gniazdach wyposażonych w kilka strategicznie rozmieszczonych otworów wejściowych, budowanych wśród roślinności lub w zagłębieniu gruntu. Słabo kopie nory, niezbyt sprawnie się wspina, jest zwierzęciem głównie naziemnym. Żywi się nasionami, pędami roślin oraz owadami. Odporny na brak wody pitnej.

Mysz trawna jest zwierzęciem silnie terytorialnym. Struktura socjalna u tego gatunku jest uzależniona od konkretnej populacji, a częściowo również od warunków pokarmowych na obszarze bytowania gryzoni. Na terenach zasobnych w pokarm pary są stałe, samiec bierze udział w wychowie młodych, mioty rodzą się częściej i pozostają na terytorium rodziców dłużej. Gdy pokarmu jest niewiele lub jego jakość jest niższa, myszy nie tworzą stałych par, a samica przepędza młode tuż po osiągnięciu przez nie samodzielności.

W naturze gryzoń ten żyje zwykle nie dłużej niż kilkanaście miesięcy, w hodowli nawet trzy lata.

Utrzymywanie myszy trawnyc...