Myszy rasowe. Cz. I. Przegląd ras i odmian barwnych


Katarzyna Nowaczewska
Członek Polish Mouse Club, Profesjonalny opiekun zwierząt

Hodowle rasowych psów i kotów oraz związki i kluby je skupiające są powszechnie znane zarówno w Polsce, jak i za granicą. Podobnie jest z hodowlami świnek morskich. Coraz większym zainteresowaniem cieszą się również myszy rasowe (ang. Fancy Mice), których polscy hodowcy są zrzeszeni w Polskim Związku Hodowców i Miłośników Myszy Rasowych (Polish Mouse Club).

Co różni mysz rasową od "zwykłej" białej myszy laboratoryjnej, dostępnej w większości sklepów zoologicznych? Po pierwsze, myszy rasowe są większe od zwykłych laboratoryjnych. Tę różnicę widać gołym okiem. Ich masa ciała waha się w granicach 40-90 g, wobec 20-60 g myszy laboratoryjnych. Po drugie, myszy rasowe charakteryzują zdecydowanie większe uszy, najlepiej, aby zgodnie z wzorcem były też nisko osadzone (ryc. 1), oraz dłuższy ogon, minimum długości ciała myszy. Różnice mogą dotyczyć także długości i struktury sierści, a zwłaszcza jej ubarwienia. W kraju przyjęło się przede wszystkim oryginalne nazewnictwo angielskie, nie zawsze jednak przetłumaczalne na język polski. Zasadniczo wyróżnia się cztery rasy myszy: short hair (krótkowłosa, ryc. 2), long hair (długowłosa, ryc. 3), satin (satynowa, ryc. 4) i astrex (z kręconą sierścią, ryc. 5). Wyjątkowe jest jednak to, że myszy te często mają cechy charakterystyczne dla dwóch i więcej ras. Mogą być jednocześnie osobniki krótkowłose, satynowe i astrex.

Wśród wymienionych ras jest bardzo wiele odmian, różniących się przede wszystkim barwą sierści, które dzieli się na następujące grupy: self, o jednolitej barwie, tan i fox, gdzie pierwsza oznacza charakterystyczne pomarańczowe "podpalanie" spodniej części ciała, a druga białą sierść "na spodzie", ticked, o tzw. strefowym zabarwieniu włosa, którego kolor u nasady może być inny niż na wierzchołku, shaded, czyli cieniowane (grzbiet myszy ciemny, rozjaśniający się ...