Chomiki - gryzonie dla każdego. Cz. I


Dr n. wet. Joanna Zarzyńska, dr inż. Paweł Zarzyński

Chomiki są jednymi z najpopularniejszych małych gryzoni domowych. Często stanowią pierwsze zwierzątko kupowane jako towarzysz dla dziecka. Istnieje ponad 20 ich gatunków, a w naturze obszar ich występowania obejmuje Europę, Środkowy Wschód (w tym Syrię), Rosję oraz Chiny. Największym gatunkiem z tej grupy jest chomik europejski, który dorasta nawet do ponad 28 cm i osiąga masę do 0,9 kg. Jednakże do najbardziej znanych domowych pupili należą chomik syryjski, zwany też złotym (Mesocricetus auratus), chomik dżungarski/rosyjski (Phodopus sungorus), znany także pod nazwą "chomik z owłosionymi stopami", chomik Roborowskiego (Phodopus roborowskii) oraz chomik chiński (Cricetulus griseus).

Angielska nazwa tych gryzoni - "hamster", wywodzi się od niemieckiego określenia "Hamstern", czyli gromadzić. Obrazuje to fakt posiadania przez wszystkie chomiki toreb policzkowych, w których upychają pokarm, aby przenieść go do nor - magazynów. Chomik może ich użyć także do przenoszenia młodych, a gdy wypełni je powietrzem, do utrzymania się na wodzie. Są to zwierzęta dość nieśmiałe, większą część dnia spędzają pod ziemią, dopiero pod osłoną nocy zwiększają aktywność i wychodzą na żer. Te zachowania widoczne są także w warunkach niewoli i protestem przeciw budzeniu w dzień, w godzinach naturalnego snu, mogą być charakterystyczne piski oraz gryzienie.

Chomiki w otoczeniu orientują się raczej za pomocą zmysłów słuchu i węchu, wzrok nie jest tak istotny. Bardzo dobry słuch wspomagają duże i dobrze rozwinięte małżowiny uszne, które podczas snu zwierzę kuli i przyciska, aby ciasno przylegały do głowy. W orientacji przestrzennej pomagają wibrysy - długie włosy czuciowe. Chomiki, jak wszystkie gryzonie, mają bezkorzeniowe, stale rosnące siekacze.

CHOMIK SYRYJSKI

Chomiki syryjskie w naturze występowały na stepowych i półpustynnych terenach Azji Mniejszej (w rejonie Halebb). Zosta...