Co lekarz weterynarii powinien wiedzieć o gerbilach


Susan Leck DVM, Dipl. ABVP
Georgia
Cathy A. Johnson-Delaney DVM, Dipl. ABVP-Avian
Washington

Spośród licznych gatunków zwierząt należących do rodzaju gerbilowatych, gerbil mongolski ( Meriones unguiculatus) jest gatunkiem hodowanym w Stanach Zjednoczonych jako zwierzę towarzyszące człowiekowi. Gerbile mongolskie pochodzą z terenów pustynnych Mongolii i północno-wschodnich Chin i są aktywne zarówno w dzień, jak i w nocy, choć okresem najwyższej aktywności jest noc. Są to zwierzęta społeczne, które żyją w wykopanych systemach podziemnych tuneli i nor.

Wszystkie gerbile towarzyszące człowiekowi są rozmnażane w niewoli. Doskonale nadają się dla początkujących hodowców, a ich naturalna ciekawość sprawia, że niezwykle interesujące jest obserwowanie, w jaki sposób poznają środowisko. Gerbile są także szeroko wykorzystywane w laboratoriach badawczych.
Hodowane w domach gerbile mogą być umaszczone w bardzo różny sposób: aguti (typ wolno żyjący lub normalny kolor), czarny, albinotyczny, biały, cynamonowy, liliowy, błękitny, kremowy, srebrny i brązowy. Popularne są także gerbile plamiste z sierścią o wielu kolorach.

Ogólna charakterystyka
Gerbile są zazwyczaj przyjazne, czyste, spokojne i ciekawskie. Bardzo rzadko kąsają, a ich obsługa nie nastręcza większych trudności. Gerbile sporadycznie wytwarzają nieprzyjemny dla człowieka zapach, a ich odchody są stosunkowo niewielkie. Ze względu na małe rozmiary ciała nie wymagają zbyt wiele przestrzeni do życia. Przy właściwych warunkach utrzymania gerbile rzadko wykazują jakiekolwiek problemy w hodowli w niewoli.

Rozpoznawanie płci i rozmnażanie Samce gerbili mają dużą ciemną mosznę, a odległość między odbytem a narządami płciowymi jest u nich większa niż u samic. Rozmnażające się pary są zazwyczaj monogamiczne i trzymają się razem do końca życia. Najlepszym rozwiązaniem jest więc hodowla pary gerbili. Powinny być one łączone przed osiągnięciem 8. tyg...