Kakadu


Mgr inż. Krzysztof Michał Jabłoński
Warszawski Ogród Zoologiczny

Australia już w 1800 roku była nazywana rajem dla ptaków. Występuje tam wiele rzadkich gatunków ptaków, a także najwięcej gatunków papug. Na przestrzeni ostatnich lat bardzo zmienił się wygląd tego kontynentu. Radykalnemu zmniejszeniu uległy połacie leśne, natomiast znacznie powiększyły się tereny uprawne. Wiele papug, np. kakadu różowa, przystosowało się do nowych warunków, jednak ze względu na charakter ich pożywienia zostały uznane za szkodniki. Zamieszkujące Australię kakadu według obecnej systematyki należą do rzędu papugowych (Psittaciformes), rodziny kakadu (Cacatuidae). Rodzinę tę dzielimy na podrodziny: żałobnice (Calyptorhynchinae), do której należy 8 gatunków, kakadu (Cacatuinae) - 14 gatunków, i nimfy (Nymphicinae) - jeden gatunek. W skład tej rodziny wchodzą więc 23 gatunki papug występujących głównie w Australii oraz Indonezji.

Charakterystyka kakadu

Kakadu odróżnia od innych gatunków należących do tego rzędu ruchomy czub różnej wielkości i kształtu, zależnie od gatunku - od wielkiego u kakadu palmowej, moluki, inki, białej, żółtolicej, do całkiem krótkiego u kakadu sinookiej, białookiej i żałobnicy brunatnej.

Wyraźny dymorfizm płciowy wykazują: żałobnica brunatna, żałobnica żółtosterna i kakadu krasnogłowa. Płeć często spotykanych w hodowlach prywatnych kakadu białej, żółtoczubej i żółtolicej dość łatwo można rozróżnić po barwie tęczówki oka, która u dorosłych samców jest czarnobrązowa, a u samic czerwonobrązowa. Sposobu tego nie można jednak zastosować u innych gatunków kakadu.

Czub kakadu jest ruchomy, ponieważ pióra umieszczone są na fałdzie mięśniowym, dzięki czemu papugi mogą nim poruszać i rozkładać na kształt wachlarza, ujawniając tym samym swoje stany emocjonalne. U większości gatunków skóra za czubem jest naga.

Zdecydowana większość kakadu ma białe upierzenie, chociaż są także gatunki, dla których charakterystyczna jest barwa c...