Chów, żywienie oraz problemy zdrowotne bażantów łownych (Phasianus colchicus) utrzymywanych fermowo


Dr inż. Sebastian Nowaczewski
Katedra Hodowli i Użytkowania Drobiu, UP w Poznaniu

Fermowy chów bażantów łownych odbywa się zwykle w warunkach półintensywnych, w których ptaki do mniej więcej 3.-4. tygodnia życia przebywają w pomieszczeniach zamkniętych (wychowalniach). Później mają dostęp do obsianego wybiegu (woliery). Dorosłe ptaki reprodukcyjne są utrzymywane przez cały rok w wolierach zadaszonych w 1/3. W zależności od liczby bażantów na fermie (do około 1000 sztuk) korzystne jest utrzymywanie ich w mniejszych stadkach (np. 1 kogut i 8-9 kur), w których stosowane jest krycie haremowe. Jeśli liczba ptaków w fermie wynosi ponad 1000 osobników, najlepiej trzymać je w większych stadach (np. 45-50 kogutów i 500 kur), stosując krycie masowe.

W przypadku mniejszych stadek ma się większą kontrolę nad zapłodnieniem jaj i w razie potrzeby łatwo wymienić koguta słabo kryjącego lub o gorszym nasieniu. Wykazano, że dość często zdarzają się samce o słabym temperamencie i niskim libido. Utrzymywanie ptaków w haremach wymaga jednak zwiększonych nakładów finansowych na budowę dużej liczby mniejszych pomieszczeń. Bardziej kosztochłonna jest również obsługa takiej fermy. W większych stadach zaś, z uwagi na krycie masowe, większy jest ruch ptaków w wolierze, co często powoduje rozbijanie dużej liczby jaj (stłuczek).

W niektórych fermach europejskich, w tym przede wszystkim we Francji, stada reprodukcyjne są utrzymywane w klatkach (ryc. 1, 2 i 3). Nie jest to popularny system utrzymania bażantów z uwagi na koszty, które trzeba ponieść przy zakupie klatek, urządzaniu linii paszowej i pojenia. Niesie on jednak wiele korzyści. W porównaniu z tradycyjnymi metodami utrzymywania bażantów w wolierach, klatki pozwalają m.in. na zwiększenie obsady ptaków z najczęściej stosowanych 3 m kw. do 0,23-0,25 m kw...