Przepiórka chińska - chów i hodowla w niewoli


Dr Hubert Zientek

Te niezwykle sympatyczne ptaki dorastają zaledwie do 13-14 cm długości, co czyni je najmniejszymi przedstawicielami rzędu kuraków (Galliformes). Cieszą się niesłabnącą popularnością wśród hodowców drobnych ptaków egzotycznych. Znakomicie nadają się do uzupełnienia części naziemnej woliery. Są łatwe w hodowli, łagodne, towarzyskie, odporne na choroby i bardzo dekoracyjne.

Występowanie w naturze i dymorfizm płciowy

Przepiórki chińskie (Coturnix chinenisis) zasiedlają bardzo rozległy obszar geograficzny. Obejmuje on Indie, Cejlon, południowo-wschodnie Chiny, Indonezję, Nową Gwineę oraz północno-wschodnie i południowe wybrzeże Australii. Za swoje naturalne ostoje ptaki te obierają trawiaste stepy, podmokłe łąki, obrzeża lasów i bagien oraz pola uprawne. Spłoszone zazwyczaj biegną, z rzadka tylko podfruwując. Dymorfizm płciowy u odmiany dzikiej (nominalnej) jest bardzo wyraźny. Kogut jest barwniejszy, ma m.in. biały krawat z czarną obwódką na podgardlu i szyi, rdzawe piórka na brzuchu oraz stalowoniebieskie boki i podgardle. Ubarwienie kury oscyluje wokół różnych odcieni brązu. W wyniku sztucznej selekcji wyhodowano wiele odmian barwnych przepiórek.


Towarzystwo dla przepiórek

Przepiórki chińskie można utrzymywać w wolierze razem z bardzo wieloma gatunkami ptaków. Najlepszym dla nich towarzystwem są wszelkie astryldy, egzotyczne gołąbki oraz spokojne gatunki papug, tj. świergotki, lilianki czy łąkówki. Papugi takie jak papugi kozie lub nierozłączki nie są dla przepiórek niebezpieczne, ale ze względu na swoją naturalną ciekawość mogą niepokoić je w czasie wysiadywania jaj, o ile hodowca nie zadba o właś...