Amatorska hodowla kanarków. Cz. I


Dr Hubert Zientek

W artykule omówiono aspekty hodowlane związane z amatorskim, monogamicznym rozrodem kanarków w niewoli. Nie uwzględniono zatem opisu haremowego (poligamicznego) oraz wolnego (półswobodnego) systemu hodowli. Część pierwsza poświęcona jest zagadnieniom przygotowania ptaków do lęgów i stworzenia im odpowiednich warunków środowiskowych.

Wybór i przygotowanie ptaków do lęgów
Selekcję ptaków z przeznaczeniem do rozrodu przeprowadzamy jesienią, po ich całkowitym wypierzeniu się (wrzesień). Od tej pory muszą być one odpowiednio żywione, aby w momencie przystąpienia do lęgów były całkowicie zdrowe, w pełni dojrzałe - nie tyle płciowo, co rozpłodowo (samice w wieku co najmniej 9-10 miesięcy, a samce najlepiej 1,5-roczne lub starsze), i znajdowały się w tzw. kondycji hodowlanej. Dużym błędem jest dopuszczenie do zapasienia się ptaków. Szczególnie łatwo dochodzi do niego wówczas, gdy kanarki otrzymują mieszankę ziaren do woli i wyjadają z niej tylko określone ich gatunki (np. zawierające dużo tłuszczu konopie). Ptaki otłuszczone są bardzo złymi rodzicami, a często w ogóle nie mają okazji nimi zostać, gdyż niepowodzenia w lęgach pojawiają się u nich zazwyczaj już na etapie parzenia się i składania jaj (zwykle niezalężonych).
Należy też przeprowadzić kontrolę stanu zdrowia: przyciąć zbyt długie pazurki (są przyczyną rozbijania skorupek jaj), skorygować przerośnięty dziób (utrudnia prawidłowe karmienie piskląt) oraz dokładnie przejrzeć upierzenie i skórę w poszukiwaniu pasożytów. Samiec powinien odznaczać się smukłą sylwetką ciała i intensywnym śpiewem, a samica łagodnością. Przed umieszczeniem ptaków klatki lęgowe (zwykle typu skrzynkowego o optymalnych wymiarach 60 × 40 × 40 cm) oraz gniazdka, żerdki i karmidła powinny być gruntownie wymyte i odkażone wrzątkiem.

Zdaniem sławnego amerykańskiego hodowcy kanarków - p. R.C. McDonalda - najwięcej uwagi należy poświęcić samicom, które będą najlepiej przygotowane do rozrodu pod względem kond...