Chów i hodowla papużek falistych. Cz. II


Dr Hubert Zientek

Udane lęgi są ukoronowaniem każdej hodowli. W tej części zostaną omówione warunki środowiskowe, które hodowca musi stworzyć, aby rozród ptaków przebiegał bez zakłóceń. Przedstawię zatem wymagania dotyczące pomieszczenia hodowlanego i panujących w nim warunków, optymalną budowę i urządzenie gniazda, biologię lęgów papużek falistych, a dla bardziej zaawansowanych hodowców - zasady i zalety hodowli wolierowej.

Pomieszczenie do hodowli i budka lęgowa
Profesjonalni hodowcy utrzymują każdą parę lęgową oddzielnie w specjalnych regałach typu boksowego (lite boki, a przednia ściana obciągnięta siatką) z budkami zawieszonymi najczęściej przy górnej krawędzi przedniej ściany. W pomieszczeniu, w którym odbywają się lęgi, oprócz stałej temperatury powietrza wynoszącej około 20-23°C musi być też odpowiednia wilgotność (60%), którą uzyskuje się przez zastosowanie nawilżacza powietrza lub wstawienie odkrytego akwarium o pojemności 100-200 l. Pomieszczenie hodowlane trzeba również regularnie wietrzyć oraz oświetlać, najlepiej światłem świetlówkowym o pełnym spektrum fali, przez co najmniej 13-14 godzin na dobę. Korzystne jest zastosowanie specjalnego automatu, który w zależności od pory dnia regulowałby natężenie światła. Konieczne zaś jest zostawianie na noc zapalonej żarówki lub świetlówki o słabej mocy.

Papużki faliste są monogamiczne, ale najlepiej rozmnażają się w grupach albo stadach (jako ptaki typowo stadne silnie reagują na zachowania rozrodcze swoich pobratymców). Aby przystąpiły do rozrodu, klatkę należy zaopatrzyć w budkę lęgową z otwieranym daszkiem o wymiarach 15 × 15 × 20-25 cm (pionowa) lub 15 × 20 × 15 cm (pozioma). Dla standardów budka musi być nieco większa: 17-18 × 17-18 × 25 cm. Średnica otworu wejściowego powinna wynosić 5 cm. Poniżej mocujemy krótki patyczek ułatwiający p...