Chów i hodowla papużek falistych. Cz. I


Dr Hubert Zientek

Papużka falista (Melopsittacus undulatus) jest jednym z najbardziej znanych i najczęściej hodowanych w niewoli ptaków egzotycznych. W warunkach naturalnych dorasta do 17-19 cm, podczas gdy w sztucznych nawet do 25 cm długości (standardy hodowlane). Ptak ten jest na tyle częstym pacjentem w lecznicach weterynaryjnych, że celowe wydało mi się przybliżenie lekarzom - praktykom problematyki związanej z jego chowem i hodowlą.

Papużka falista (ang. budgerigar) pochodzi z Australii, gdzie zamieszkuje rozległe trawiaste równiny na obszarze całego kontynentu, przy czym sporadycznie pojawia się na obrzeżach i unika terenów gęsto zalesionych. Spotykana zwykle w grupach złożonych z kilkudziesięciu osobników, ale także w ogromnych stadach liczących niekiedy dziesiątki tysięcy ptaków. W okresie pory suchej papużki migrują w rejony, gdzie wystąpiły obfite opady deszczu i przez to dostatek pokarmu w postaci nasion traw, ziół, owoców i młodych pędów roślin. Tam odbywają gromadnie lęgi, zakładając gniazda (na ogół 2-10 m nad ziemią) w dziuplach drzew i niewielkich szczelinach utworzonych przez gałęzie lub sęki, rzadziej w słupach telegraficznych czy naziemnych pniach. W okresie godowym przypadającym na australijskie lato (styczeń-czerwiec) każda para odbywa zwykle dwa lęgi (przeciętne zniesienie zawiera 4-8 jaj). Po wyprowadzeniu młodych ptaki podejmują dalsze wędrówki.

Zakup i transport ptaków Bez wątpienia najlepsze pod względem jakościowym i zdrowotnym osobniki można zakupić bezpośrednio u dobrego hodowcy amatora. Nabywając ptaki w sklepie zoologicznym, należy zwrócić baczną uwagę na ich wygląd. Większość osobników pochodzi bowiem z różnego rodzaju giełd i hurtowni, gdzie warunki ich przetrzymywania są często nieodpowiednie. Ptak powinien być wesoły i ruchliwy, zainteresowany pokarmem, o kompletnym, czystym, niesklejonym, gładkim i błyszczącym upierzen...