Żaby rogate (Ceratophrys spp.) w chowie amatorskim


Dr n. wet. Joanna Zarzyńska,
dr Paweł Zarzyński

Płazy bezogonowe (Anura) są niezwykle interesującymi zwierzętami terrariowymi. Różnorodność barw i wielkości gatunków dostępnych na rynku pozwala wybrać pupila zarówno początkującym amatorom, jak i profesjonalnym pasjonatom biotopów wilgotnych. Niezbędna jest duża doza wiedzy, aby zaprojektować środowisko odpowiadające potrzebom danego gatunku.

Płazy bezogonowe obejmują trzy podrzędy (Archaeobatrachia - prymitywne, Mesobatrachia - średnio zaawansowane ewolucyjnie, Neobatrachia - współczesne, najliczniejszy podrząd, obejmuje 24 rodziny) i ok. 30 rodzin, z czego najpopularniejsze to żabowate, ropuchowate, ropuszkowate, grzebiuszkowate, kusakowate, drzewołazowate, rzekotkowate, żaby latające, żaby australijskie. Opisanych jest 4800 gatunków. Zamieszkują wszystkie kontynenty (prócz Antarktydy). Poza brakiem ogona, wyróżniające cechy to zwarta budowa ciała, silne skoczne kończyny, mocna głowa z dużym otworem gębowym i dużymi oczami (oko chronione trzema powiekami). Samce do wydawania dźwięków używają rezonatorów umiejscowionych po bokach głowy.

Ich skóra (gładka u żab i rzekotkowatych, szorstka u ropuch) jest porowata, przepuszczalna dla tlenu oraz wody (występuje zarówno adsorpcja, jak i wydzielanie), co powoduje, że jest podatna na wysychanie oraz zatrucia zanieczyszczeniami chemicznymi (środowiskowymi) i ubocznymi produktami przemiany materii. Stąd niezbędne jest zachowanie wysokiej wilgotności w terrarium oraz dobrych warunków higienicznych. Skóra bierze też udział w kontrolowaniu temperatury ciała. Wydzielina licznych gruczołów skórnych chroni skórę przed wysychaniem, jest mechaniczną barierą dla bakterii i grzybów, a jej mazistość powoduje, że zwierzę jest śliskie, co utrudnia złapanie przez drapieżniki.

Są to zwierzęta mięsożerne. Żywią się głównie owadami, większe gatunki zjadają też swoich pobratymców, a w warunkach hodowlanych noworodki mysie. Strategia polowania zależy od...