Wąż śmierdziel Elaphe carinata (Gunther, 1864)


Mgr Piotr Piliczewski
Katedra Anatomii i Zoologii Kręgowców Uniwersytetu Szczecińskiego

Dobrych kilka lat temu, kiedy byłem w odwiedzinach u zaprzyjaźnionego hodowcy węży, zostałem zaprowadzony przed spore terrarium z wystrojem składającym się głównie z dużej liczby sztucznych roślin. Domyślając się, że chodzi o nowo sprowadzone zwierzę, poprosiłem o pokazanie węża. Znajomy tylko uśmiechnął się tajemniczo, a następnie przez uchylone drzwiczki wrzucił do terrarium wcześniej przygotowanego martwego szczura. W ciągu kilkunastu sekund kępa sztucznej roślinności w rogu terrarium zafalowała, mieszkaniec wyczuł pokarm i wyruszył na poszukiwania.

Napięcie rosło, jedynie przez moment gdzieniegdzie w gęstwinie mignęło kilka łusek tego tajemniczego węża. W pewnym momencie spomiędzy liści wynurzyła się głowa. Pokryta złotożółtymi plamami, duża, masywna, o agresywnym wyrazie, i przede wszystkim - przyciągającym niesamowitym spojrzeniu wielkich, pomarańczowych oczu z lekko eliptyczną źrenicą. Wąż rozejrzał się po otoczeniu, powęszył w powietrzu, i nagle wystrzelił z bezpiecznej kryjówki w kierunku podanej karmy. Znalazłszy się tuż nad ciałem gryzonia, znieruchomiał, a potem wgryzł się w szczura z impetem, jakiego wcześniej nie widziałem u żadnego innego węża. Gdy już pewnie schwycił zdobycz, potrząsnął nią kilka razy, po czym błyskawicznie wsunął się z powrotem pod osłonę roślin. Po chwili nic nie wskazywało na to, że terrarium jest zamieszkane. Mimo woli nasunęło mi się skojarzenie ze sceną karmienia welociraptorów z "Parku Jurajskiego" Spielberga. Brakowało jedynie chrupania kości...

Ten duży, mocnej budowy wąż osiąga 160-200 cm, czasem nawet ponad 220 cm, przy masie ciała od 800 g do ponad 2 kg. Podgatunek nominatywny E. c. carinata zasiedla południowe i południowo-wschodnie Chiny i północny Wietnam oraz wyspę Senkaku. E. c. yonaqunensis zasiedla Tajwan i wyspy Riukiu. Charakteryzuje się głównie mniej kontrastowym ubarwieniem i mniejs...