Phelsuma seippi - chów i rozmnażanie w niewoli


Łukasz Jarczewski

Szerokie zainteresowanie drobnymi gatunkami gekonów w ostatnich latach ku mojemu zaskoczeniu szerokim łukiem omija odkrytą w 1987 roku Phelsuma seippi. Mimo że jest jednym z najmniej wymagających gatunków, chętnie rozmnażającym się w warunkach terrarium i stosunkowo niedrogim, nie jest dostępna w ofertach sklepów i hodowców.

Podobnie jak większość pozostałych felsum, Phelsuma seippi (Meier, 1987) jest endemitem zamieszkującym głównie wyspy północnego Madagaskaru. Występuje jedynie na czterech opisanych dotychczas stanowiskach - Półwysep Ampasindava, Nosy Be (okolice rezerwatu Lokobe), Nosy Komba oraz w Benavony w okolicach Sambirano. Zamieszkiwane przez nią środowisko charakteryzuje się stałymi temperaturami na przestrzeni roku oraz zmiennymi pod względem intensywności opadami, których szczyt obserwowany jest od listopada do marca. Średnia temperatura dla regionu to 25,7 st. C, wilgotność powietrza waha się od 70 do 80% w miesiącach zimowych, spadając do 50% w pozostałych. Gatunki z tego rodzaju spotykane na tych terenach to Phelsuma abbotti checkei, Phelsuma grandis, Phelsuma klemmeri, Phelsuma laticauda laticauda, Phelsuma dubia, Phelsuma vanheygenii oraz Phelsuma quadriocellata parva. Roślinność zdominowana jest przez Ravenala madagascariensis, Dypsis sp. i inne endemiczne palmy oraz bambusy, które są chętnie zasiedlane przez te jaszczurki, podobnie jak ma to miejsce w przypadku innych felsum. Obserwowano je na jednej Ravenala madagascariensis wraz z Phelsuma l. laticauda czy ze znacznie większą Phelsuma grandis bez oznak wzajemnej agresji! W przeciwieństwie do dzielących z nią środowisko felsum, ten gatunek rzadko występuje w pobliżu człowieka, spotykany jest najczęściej w gęstych lasach lub sporadycznie na ich obrzeżach.

Ubarwienie jest typowe dla większości felsum. Podstawowym kolorem ciała jest zielony z dużą liczbą gęsto rozsianych na grzbiecie drobnych, czerwonych plamek. Przez oko przebiega czerwona...