Żywienie nadrzewnych gatunków dusicieli


Lek. wet. Aleksandra Maluta
specjalista chorób zwierząt nieudomowionych

Od niedawna w naszym kraju zaczyna wzrastać popularność nadrzewnych gatunków dusicieli, choć należy pamiętać, że to nadal węże "luksusowe". Cena i przede wszystkim specyficzne wymagania, a w przypadku niektórych gatunków trudności w utrzymaniu przy życiu w niewoli, czynią z tych zwierząt prawdziwe rarytasy. Uważa się, że to gatunki dla doświadczonych terrarystów.

Węże te zamieszkują lasy deszczowe Ameryki Południowej - boa psiogłowy (Corallus canninus) i boa leśny (Corallus hortulanus), Australię - pytony rodzaju Morelia, Papuę Nową Gwineę - także pytony z rodzaju Morelia, a na Indonezyjskich wysepkach można spotkać endemiczne podgatunki pytonów zielonych Morelia viridis.

Na początku, aby w ogóle przekonać gada do jedzenia, należy wpuszczać ofiary żywe, ok. godziny po wyłączeniu światła. Są to węże o aktywności nocnej i w środowisku naturalnym właśnie wtedy zaczynają polowanie. Gdy wąż zacznie samodzielnie podejmować pokarm, należy go powoli "rozkarmić" i podawać pożywienie co 2-4 tygodnie. Jeśli wąż je już regularnie, nie wymiotuje i regularnie się wypróżnia, można go karmić co 10-14 dni. Niektóre osobniki jednak same ustalą częstotliwość przyjmowania posiłków i będą zjadały np. co drugi lub trzeci raz. Stan taki nie powinien niepokoić właściciela i nie jest powodem do interwencji lekarskiej w przypadku omawianych gatunków.