Szop w domu - przyjaciel czy utrapieniec? Cz. I. Systematyka i opis gatunku



Mgr inż. Agnieszka Paluch

Zdania na temat trzymania szopa pracza w domu są podzielone. Przeciwnicy twierdzą, że szop jest za duży, za brudny i zbyt niszczycielski, aby mógł być zwierzęciem domowym. Zwolennicy z kolei uważają szopy za przesympatyczne, niezwykle inteligentne i miłe zwierzęta. A szkody? No cóż. Czego się nie wybacza przyjacielowi?

Znany z kreskówek, filmów przyrodniczych i fabularnych szop pracz jest przez większość ludzi kojarzony z kontynentem amerykańskim. Jednak zwierzęta te pokonały ocean i być może niedługo liczebność dzikiej populacji w Europie będzie tak duża, że spotkanie z szopem na spacerze w parku lub przy śmietniku na własnym podwórku nie będzie już dla nikogo zaskoczeniem. Ciągle wzrasta zainteresowanie tym gatunkiem i coraz więcej osób chce mieć szopa za domownika. Trzeba jednak pamiętać, że szop nie będzie się zachowywał jak kot czy pies i dlatego podejmując decyzję o sprowadzeniu małego rozkosznego szopka do domu, należy się poważnie zastanowić, co będzie, gdy on dorośnie. Wąski pyszczek i niezwykle zwinne łapki dostaną się wszędzie. Klamki nie są żadnym zabezpieczeniem. Szop otworzy każdą szafkę (o ile nie jest zamknięta na klucz, a klucz schowany), szufladę, pudełko, butelkę czy słoik. Świetnie się wspina, dobrze pływa. A do tego jest nocnym markiem.
Nazwa Procyon wywodzi się z greki od słów pro, czyli przed, i cyon - pies , natomiast lotor pochodzi z łaciny i oznacza ten, który się myje. Angielska nazwa raccoon powstała od słowa z dialektu Indian Alogonquian - arakun - co znaczy wycofujący się rękami.

Pochodzenie Wszystkie drapieżniki pochodzą od prymitywnej grupy ssaków zwanych creodonta, które powstały około 65 milionów lat temu, w paleocenie. W eocenie (55-37 milionów lat temu) rozwinęły się z nich miacids - przodkowie psów, kotów, szopów i niedźwiedzi. Ostateczne oddzielenie się rodziny szopowatych nastąpiło w plejstocenie, około 2,5 miliona lat temu, ...