Gekon lamparci (Eublepharis macularius) - chów i hodowla w domowym terrarium


Lek. med. Witold Borkowski

Pośród wielu gatunków gadów spotykanych w światowej terrarystyce, gekon lamparci (Eublepharis macularius, Blyth 1854) z pewnością jest jedną z najpopularniejszych jaszczurek. Gad ten jest przedstawicielem nadrodziny gekonów ruchomopowiekowych - Eublepharidae. Jak sama nazwa wskazuje jaszczurki te odróżnia od pozostałych gekonów m.in. obecność ruchomych, niezrośniętych powiek. Inną cechą jest brak lamelli - struktur pod palcami zwiększających (np. u gekona toke czy felsum) przyczepność do podłoża i umożliwiających poruszanie się po pionowych i gładkich powierzchniach.

Obszar występowania gekona lamparciego obejmuje północno-zachodnie Indie, niemal cały Pakistan, wschodni Afganistan i przygraniczne tereny Iranu. Gatunek ten jest szeroko rozpowszechniony i spotyka się go tak na terenach nizinnych, jak i na obszarach położonych 2500 m n.p.m. Zasiedla tereny suche: kamieniste półpustynie, stepy porośnięte sucholubną krzaczastą roślinnością, często w pobliżu brzegów i koryt wyschniętych rzek. Nierzadko można go znaleźć w rejonach o nieco wilgotniejszych warunkach środowiskowych. Gekon lamparci unika terenów piaszczystych i otwartych pustyń.
Badacze wyróżnili dwa podgatunki gekona lamparciego - E. macularius macularius z Pakistanu i E. macularius afganicus z Afganistanu (okolice Kabulu i Dżalalabadu). W hodowli prywatnej nie stosujemy takiego podziału, gdyż większość osobników jest wielokrotnymi mieszańcami okazów o nieokreślonym pochodzeniu naturalnym. Osobniki z Pakistanu mają drobniejsze i bardziej gęste plamkowanie niż gekony z Afganistanu, u których plamki układają się niekiedy w wyraźne pasy. Gatunek ten dla celów światowej terrarystyki praktycznie nie jest odławiany i wszystkie dostępne osobnik pochodzą z długoletnich hodowli.

Gekon lamparci to średniej wielkości jaszczurka o krępym, niemal cylindrycznym ciele, tułów jest nieco szerszy od głowy i dłuższy niż szyja wraz z głową. Głowa ...