Żywienie gadów w terrarium. Cz. II. Żywienie jaszczurek roślinożernych


Piotr Piliczewski

Jedynie niewielka grupa jaszczurek zasługuje na miano roślinożerców, choć stosunkowo dużo gatunków tych gadów uzupełnia pokarm zwierzęcy pędami, kwiatami lub owocami.


Do mniej lub bardziej ścisłych wegetarian zaliczamy praktycznie całą rodzinę Iguanidae, gatunki z rodzaju Phymaturus i niektórych przedstawicieli Tropidurus sp. ( Tropiduridae), niektóre agamy ( Hydrosaurus sp., Uromastyx sp.), część gatunków Lacertidae ( Podarcis lilfordi, Gallotia sp.) odżywiających się głównie słodkimi owocami, nektarem i pyłkiem, nieliczne scynki, których przykładem może być pochodzący z Wysp Salomona nadrzewny Corucia zebrata. Znane są nawet dwa gatunki waranów odżywiających się bogatymi w tłuszcze owocami - Varanus olivaceus i V. mabitang, oba z Filipin. Wszystkie te gatunki mają pewne cechy wspólne - aktywnie wyszukują pokarm, mają wyższe optima termiczne niż ich mięsożerni krewni, żerują wyłącznie podczas dnia. Fakty te należy uwzględnić w hodowli terraryjnej.
Jaszczurki te według obiegowej opinii, lansowanej zwłaszcza przez pracowników sklepów zoologicznych, mają być łatwe w żywieniu. Ot, wystarczy pokroić owoce, wrzucić do tego liść sałaty, kapusty pekińskiej, trochę gotowej karmy dla legwanów, mączników, karmy dla psów, czasem jeszcze - o zgrozo - polecane są produkty z ludzkiego stołu, jak gotowany makaron, ryż, siekane mięso czy biały ser, i voila! Zwierzątko niby będzie niekłopotliwe, bo je przecież prawie to samo co jego właściciel, ma rosnąć zdrowo i dobrze się chować... Z powodu powtarzania takich nieprawdziwych informacji rokrocznie umierają dziesiątki, jeśli nie setki młodych legwanów zielonych. Właściwe żywienie jaszczurek roślinożernych jest sztuką, bodaj czy nie trudniejszą od karmienia ich mięsożernych krewniaków. U tej grupy gadów najczęściej występują zaburzenia w gospodarce mineralnej, wywołane niedostateczną ilością wapnia w diecie bądź jego niewłaściwą proporcją do fosforu.

Czym karmić le...