W małym ciele wielki duch - podstawowe wiadomości o anolisach. Cz. I


Lek. wet. Aleksandra Maluta

Anolisy to niewielkie jaszczurki zamieszkujące Karaiby i południową część Ameryki Północnej oraz Amerykę Południową. Spotyka się je na różnych wysokościach - od 0 do 1000 m nad poziomem morza. Zamieszkują zróżnicowane biotopy - od sawann po lasy deszczowe.

Ku zaskoczeniu niektórych, te drobne jaszczureczki w systematyce zaliczane są do rodziny Iguanidae, czyli legwanów. Kilkunastocentymetrowe anolisy są więc krewniakami popularnych olbrzymów - legwanów zielonych. W kwestii wyjaśnienia zagadnień systematycznych należy wspomnieć, że rodzina Iguanidae obejmuje blisko 700 gatunków zgrupowanych w 60 rodzajach i 4 podrodzinach. Podrodziny te stanowią: Iguaninae, Anolinae (anolisy), Sceloporinae, Tropodurinae.
Mimo że na świecie występuje ponad 350 gatunków zaliczanych do podrodziny Anolinae, jedynie nieliczne hodowane są w terrariach. W Polsce zaś do niedawna utrzymywano tylko trzy gatunki: anolisa kubańskiego, anolisa karolińskiego i anolisa sagrei. Obecnie powoli zaczynają pojawiać się pojedyncze osobniki lub małe grupy hodowlane innych gatunków, ale jest ich jeszcze niewiele i prawdopodobnie długo nie dorównają popularnością anolisom karolińskim, powszechnie zwanym zielonymi.
Anolisy to głównie małe jaszczurki, osiągające zazwyczaj 25-30 cm długości, choć niektóre gatunki dorastają do ponad 50 cm. Charakterystyczna dla nich jest smukła budowa ciała, wydłużony, przez niektórych porównywany do krokodylego pysk i długi ogon, który stanowi ponad połowę długości zwierzęcia. Anolisy mogą odrzucać ogon, który ma zdolność regeneracji. W niektórych przypadkach zdarza się, że odrasta rozdwojony.
Zwierzęta te zamieszkują zazwyczaj drzewa lub krzewy, doskonale poruszają się po wydawać by się mogło zupełnie gładkich pniach, a w terrarium po szybach, przy czym są bardzo szybkie. Możliwe jest to dzięki obecności czepnych listewek - lamelli - na każdym z palców.

U samców występuje tzw. fałd podga...