Nie tylko POTZ - wpływ środowiska na leczenie gadów


Kevin Wright, DVM

Pod koniec XX wieku rozwinęły się niektóre aspekty hodowli gadów, podczas gdy inne straciły na znaczeniu. Na przykład hobbyści i lekarze weterynarii dobrze zdają sobie sprawę z korzyści płynących z zapewnienia gadom żyjącym w niewoli możliwości utrzymywania temperatury ciała w zakresie tzw. strefy temperatur optymalnych (preferred optimum temperature zone - POTZ).

Wąż trawiący dużą ofiarę może wymagać innej temperatury niż osobnik, który właśnie skończył wchłanianie zdobyczy. Ciężarna samica może mieć wyższą temperaturę ciała niż ta, która nie jest w ciąży. Gady walczące z zakażeniem zazwyczaj wybierają miejsca, w których temperatura ich ciała będzie wyższa niż zwykle. Ta gorączka behawioralna jest dobrze poznanym fenomenem, mającym wpływ na efektywność odpowiedzi immunologicznej, którą chory gad może w ten sposób nasilić.
Odpowiednio przygotowane terrarium powinno zapewniać taką skalę temperatur, jaka spełnia wszystkie wymagania zwierzęcia i pozwala mu przemieszczać się w miejsca o wyższej lub niższej temperaturze, w zależności od potrzeb fizjologicznych.
Hodowlane gady, mimo zapewnienia im optymalnych warunków termicznych, często są eksponowane na silne czynniki stresowe, trudne do rozpoznania przez opiekunów. Te bodźce mogą wywoływać u zwierząt przewlekły stres, czyniąc je bardziej podatnymi na zakażenia i inne choroby.

Stres Stres wynika z potrzeb odczuwanych przez gady i możliwości ich zaspokojenia. Stresorami mogą być czynniki wewnętrzne lub zewnętrzne, wywołujące różne reakcje, których skutkiem ma być usunięcie źródła stresu. Reakcja adaptacyjna na krótko uwalnia organizm od działania stresorów. Fizyczne objawy stresu są różne i mogą wymagać od lekarza weterynarii przeprowadzenia bardzo dokładnego wywiadu. Do typowych zachowań związanych ze stresem należą: syczenie, oddychanie przez otwartą jamą ust...