Agama błotna w domu


Lek. wet. Aleksandra Maluta

Pisałam już artykuły o agamkach brodatych, legwanie zielonym, kameleonie, teraz zaś pora na kolejną jaszczurkę, często goszczącą w domach Polaków, o której lekarz weterynarii powinien co nieco wiedzieć.


Agama błotna ( Phisygnathus cocincinnus) to zwierzę pochodzące z tropikalnych lasów południowo-wschodniej Azji, Chin i Półwyspu Indochińskiego. Ta średniej wielkości jaszczurka dorasta zazwyczaj do 80 cm długości, choć okazałe samce potrafią osiągnąć blisko 100 cm, przy czym ponad połowa przypada na ogon. Zielonooliwkowe ubarwienie, długi ogon i grzebień, choć mniej okazały niż u legwana zielonego, biegnący wzdłuż kręgosłupa od głowy do nasady ogona, to najbardziej charakterystyczne cechy agamy błotnej. Większy grzebień, masywniejsza budowa ciała i potężna głowa pozwalają w przypadku dorosłych osobników odróżnić samca od samicy. Osobom niedoświadczonym zdarza się mylić noworodki agam błotnych i legwanów zielonych.
Jaszczurka ta jest chętnie trzymana w domowych terrariach, ponieważ jest bardzo łagodna, szybko się oswaja, a także osiąga dużo mniejsze wymiary niż legwan zielony. Zdarza się jednak, że z oswajaniem są niekiedy kłopoty. Starsze agamy, które pochodzą z odłowu ze środowiska naturalnego, miewają problemy z adaptacją do sztucznych warunków. Takie osobniki często są płochliwe i agresywne. Zaniepokojone próbują uciekać, co w terrarium, którego przestrzeń jest ograniczona szybami, często kończy się urazami pyska. Dlatego też często obserwuje się dorosłe osobniki tego gatunku z porozbijanymi nosami, a nierzadko i ze złamaną żuchwą. Podobnie mogą się zachowywać zwierzęta trzymane w grupie. Obecnie do handlu trafiają młode osobniki w większości pochodzące z hodowli.

Warunki utrzymania Jak przystało na zwierzę pochodzące z tropikalnego lasu, agama błotna wymaga ciepłego i wilgotnego terrarium. Lokum dla tej jaszczurki powinno być zaopatrzone w duży basen z podgrzewaną wodą. Agamy chętnie zażywają kąpieli...