Sztuczny odchów pelikana różowego


Mgr inż. Krzysztof Michał Jabłoński
Warszawski ogród Zoologiczny

Pelikan różowy, znany także jako pelikan baba (Pelecanus onocrotalus), należy do rodziny pelikanów (Pelecanidae) i rzędu pełnopłetwych. Rodzinę tę tworzy 8 gatunków ptaków różniących się ubarwieniem i wielkością. Pelikan różowy jest dużym ptakiem, o masie ciała przekraczającej 10 kilogramów. Występuje w południowej i południowo-wschodniej Afryce, na Bliskim i Środkowym Wschodzie nad morzem Kaspijskim, Aralskim, jeziorem Bałchasz i w górnym dorzeczu Irtyszu. Istnieją też kolonie lęgowe w delcie Dunaju i na niektórych jeziorach Grecji oraz Albanii. Pelikany zamieszkują tereny podmokłe porośnięte trzcinowiskami, zalewy morskie, delty wielkich rzek. Ich podstawowym pokarmem są ryby. W Polsce ptak ten pojawia się wyjątkowo na terenie dużych rzek i jezior, nigdy jednak nie przystępuje do lęgów.

Pelikany gniazdują gromadnie na ziemi lub na drzewach, a gniazdo stanowi dobrze udeptana platforma z trzcin i innych roślin wodnych. Na ogół w zniesieniu są 1-2 białe jaja, wysiadywane przez mniej więcej 30 dni przez oboje rodziców. Pisklęta są typowymi gniazdownikami, a ich rozwój trwa kilka miesięcy.

Dymorfizm płciowy praktycznie nie występuje, samica jest jednak nieco mniejsza, a barwa jej upierzenia oraz kolor dzioba są bardziej matowe. Wskaźnikiem odróżniającym płeć jest też długość dzioba, który u samca jest potężniejszy i wyraźnie dłuższy.

Ze względu na niekontrolowane połowy ryb oraz zanieczyszczenie środowiska liczebność tych ptaków maleje pomimo ochrony, gatunek nie należy jednak do zagrożonych wyginięciem.

Kilka słów o historii odchowu

W polskich ogrodach zoologicznych jest w sumie około 67 pelikanów, z czego najwięcej w Poznaniu - 14 sztuk. W Warszawie przebywa obecnie 6 osobników.

W warszawskim ogrodzie zoologicznym pelikany znajdują się od ponad 20 lat, same jednak nigdy nie odchowały potomstwa, a zniesione przez nie jaja (w sumie na przestrzeni lat trzy sztuki)...