Odchów kondora królewskiego w warszawskim zoo


Mgr inż. Michał Jabłoński
Warszawski Ogród Zoologiczny

Kondory królewskie hodowane są od dawna w wielu ogrodach zoologicznych na świecie, niewiele z nich może się jednak pochwalić uzyskaniem od nich przychówku w sposób naturalny. Przeważnie zaraz po zniesieniu jajo kondorów jest zabierane do inkubatora, a po wykluciu młode odchowywane są sztucznie przez człowieka, co automatycznie zmniejsza ich szanse na prawidłowe kojarzenia w obrębie swojego gatunku. Nasz ogród jest w tej chwili jedynym w Polsce i jednym z nielicznych w Europie, gdzie odchowano kondora królewskiego przy pomocy biologicznych rodziców.

Kondor królewski (Sarcoramphus papa) należy do rodziny kondorowatych (Cathartidae). Jest jedynym przedstawicielem rodzaju Sarcoramphus. Dzięki Programowi Ochrony nie zagraża mu w tej chwili wyginięcie. Występuje w Ameryce Południowej, od południowego Meksyku po południową Argentynę. Przeważnie zasiedla nisko położone lasy tropikalne, gdzie zakłada gniazda w dziuplach, spróchniałych pniach i rozpadlinach skalnych. Samica znosi zwykle jedno jajo, które wysiaduje na przemian z samcem około 55 dni. W warunkach naturalnych kondory łączą się w pary na całe życie i tylko po stracie partnera ponownie tworzą nowe związki.

W hodowli ptaki są specjalnie dobierane, tak aby zapobiec łączeniu ich w pokrewieństwie. Takie przymusowe kojarzenia nie zawsze jednak kończą się sukcesem i zdarza się, że dobrane przez koordynatora ptaki nie akceptują się nawzajem.

Od innych ptaków padlinożernych, w których upierzeniu dominuje czerń i brąz, kondor królewski odróżnia się pięknymi kontrastowymi barwami. Upierzenie młodych ptaków jest grafitowoszare, oczy są ciemne, także głowa i szyja, kontrastowo ubarwione u dorosłych osobników, u ptaków młodocianych są ciemnoszare. Barwne upierzenie dorosłego ptaka uzyskują powoli w trakcie kolejnych pierzeń. Dopiero kilkuletnie ptaki osiągają całą gamę barw osobników dorosłych.

Dymorfizm płciowy praktycznie...