Amatorska hodowla tchórzofretek. Cz. I


Mgr inż. Małgorzata Gardzińska

Utrzymywanie tchórzofretek na fermach dla pozyskania skór sprawiło, że były one przez długi czas postrzegane jako typowe zwierzęta futerkowe, tak jak norki czy lisy. Jednak już na początku lat. 80. dzięki miłemu usposobieniu i sympatycznemu wyglądowi zaczęły stawać się zwierzętami domowymi, podbijając serca ludzi najpierw w Stanach Zjednoczonych, a potem także w Europie. Obecnie popularność tchórzofretek jest coraz większa, podobnie jak grono ich miłośników. Domowa hodowla tych zwierząt nie jest trudna, a za troskliwą opiekę potrafią one odwdzięczyć się swojemu właścicielowi ogromnym przywiązaniem i przyjaźnią.


Tchórzofretki należą do rzędu drapieżnych (Carnivora), rodziny łasicowatych (Mustelidae). Dojrzałość płciową osiągają zwykle w wieku 6-10 miesięcy (następnej wiosny po urodzeniu). U samic ruja zaczyna się zwykle w drugiej połowie marca lub na początku kwietnia i trwa około 5-6 tygodni. W tym okresie samica jest bardziej pobudzona, może tracić apetyt, widoczny jest obrzęk warg sromowych.
Owulacja u tchórzofretek jest prowokowana i następuje 30-35 godzin po kopulacji. Ciąża trwa 40-44 dni. Przed porodem samica buduje gniazdo, w którym przychodzi na świat potomstwo. Młode rodzą się ślepe, głuche i zupełnie nagie. Odsadza się je w wieku 6-8 tygodni.
Dymorfizm płciowy u tchórzofretek jest bardzo wyraźny. Dorosłe samce mogą być aż dwukrotnie większe i cięższe od samic (waga samca 1000-2500 g, waga samicy 500-900 g). Masa ciała tchórzofretek ulega bardzo dużym wahaniom sezonowym (nawet do 40%). Na jesieni przyrost masy związany jest z gromadzeniem na zimę ochronnej warstwy tłuszczu, która jest następnie tracona wraz z nastaniem wiosny.

FRETKA CZY TCHÓRZOFRETKA? Fretka (ang. ferret) jest to albinotyczna odmiana tchórza (Mustela putorius). Została udomowiona prawdopodobnie już w starożytnym Egipcie, gdzie była wykorzystywana do tępienia gryzoni w gospodarstwach oraz polowań na króliki. Obecnie fretki są hodowane głównie ja...