Przygotowanie lam i alpak do stanówki


Mgr inż. Anna Morales Villavicencio
Katedra Szczegółowej Hodowli Zwierząt SGGW

Lamy i alpaki są hodowane i rozmnażają się nawet na wysokości 4000 m n.p.m. Trudne warunki klimatyczne sprawiają, że wskaźniki rozrodu nie są zbyt wysokie. Hodowane na farmach, rodzą młode o większej masie ciała, których przeżywalność jest niemalże 100-procentowa.

SELEKCJA SAMCÓW I SAMIC Z PRZEZNACZENIEM DO ROZPŁODU

Selekcję stada przeprowadzamy przed strzyżą. Dokonujemy wizualnej inspekcji stada, każde zwierzę indywidualnie analizujemy, począwszy od głowy, poprzez ocenę okrywy aż do rozmiaru zwierzęcia. Podstawowym kryterium selekcji są cechy produkcyjne, takie jak masa ciała, ciężar okrywy włosowej, długość okrywy oraz średnica włókna. Mając na uwadze te czynniki oraz wiek zwierząt, dokonujemy wyboru najlepszych reproduktorów. W dalszej kolejności zwracamy uwagę na okrywę i jej gęstość, skarbikowanie, długość włosów, miękkość i jednolitość. Zwierzęta z wadami budowy eliminujemy ze stada. Należy mieć na uwadze, że samiec reproduktor powinien mieć za sobą minimum dwie strzyże.


KONDYCJA FIZYCZNA

Monitorowanie kondycji fizycznej zarówno lam, jak i alpak pozwala ocenić stan ich zdrowia. Przyczyną słabej kondycji zwierzęcia mogą być pasożyty wewnętrzne i zewnętrzne, rany w jamie ustnej, stany zapalne, problemy z zębami. Wszystkie wymienione elementy mają wpływ na aktywność seksualną samców, mogą też być powodem wysokiej śmiertelności i poronień u samic. Użytecznymi wskaźnikami kondycji fizycznej są kręgosłup, żebra i klatka piersiowa. Skąpe żywienie również wpływa na osłabienie zwierząt i jest przyczyną wzrostu liczby poronień, szczególnie podczas zimnych miesięcy. Zaniedbania w żywieniu, szczególnie w ostatnim trymestrze ciąży, mogą skutkować niską masą urodzeniową młodych, gorszą ich jakością oraz mniejszą wydajnością włókna w wieku dorosłym.

Stado reprodukcyjne należy zaszczepić zgodnie z kalendarzem szczepień (podobnie jak u owi...