Modliszki (Mantodea). Cz. IV. Rozród modliszek w niewoli. Mantis religiosa - gatunek rodzimy


Mgr inż. Bartosz Kierończyk1, mgr inż. Mateusz Rawski1, Jakub Długosz1, inż. Damian Zieliński2, dr inż. Damian Józefiak1
1 Katedra Żywienia Zwierząt i Gospodarki Paszowej, Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu
2 Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie

Największą nagrodą dla każdego hodowcy jest obserwowanie rozrodu utrzymywanych zwierząt. Ciekawa biologia rozrodu modliszek sprawia, że są one jednym z najczęstszych obiektów obserwacji w tym okresie. Niniejszy artykuł ma na celu przybliżenie metod stosowanych w celu uzyskania przychówku.

Rozmnażanie

Dobór par do kojarzeń następuje po przejściu przez oba osobniki wylinki imaginalnej. Do dalszego rozrodu wybieramy osobniki, które bezproblemowo przechodziły wcześniejsze linienia i nie noszą śladów żadnych wad rozwojowych. W przypadku zwierząt, które podejrzewamy o bycie bastardami, najlepszym wyjściem jest niedopuszczanie ich do rozrodu. Gdy jednak jest to konieczne, wybieramy okazy możliwie typowe dla wyjściowego gatunku.

Wśród modliszek charakteryzujących się znacznymi rozmiarami ( Hymenopus sp. , Theoprobus sp. ) samce przechodzą mniej linień, co znacznie utrudnia synchronizację dojrzewania osobników - umierają ze starości, zanim samica zdąży uzyskać dojrzałość. Zazwyczaj, aby uporać się z tym problemem, ogranicza się dostępność pokarmu oraz obniża temperaturę w zbiorniku samca. W naturze sytuacja ta ma na celu uniknięcie kopulacji blisko spokrewnionych osobników i ograniczenie inbredu. Hodowcy popełniają więc podstawowy błąd, doprowadzając do zmniejszenia różnorodności genetycznej poprzez chów wsobny, gdyż w większości przypadków dopuszczane osobniki pochodzą z jednego źródła.

Dojrzałość płciową zwierzęta te uzyskują po 2-3 tygodniach od linienia. By uniknąć skonsumowania samca, przed kopulacją należy obficie nakarmić samicę oraz spróbować zainteresować ją kolejnym owadem karmowym, tak aby jej chwytne odnóża były zajęte podczas obskakiwania jej przez...