Gastroenterologia psów i kotów
Ze mw gastro okladka 1
Cena: 49,00 zł
cena dla nie prenumeratora / instytucji: 59,00 zł

Magazyn Weterynaryjny - Zeszyt Edukacyjny
Czerwiec 2018

pod redakcją:
dr n. wet. Michała Ceregrzyna

Oprawa: miękka
Objętość: 64 str.
Wymiary: 205x280 mm

   Mam ogromną przyjemność zaprezentować Państwu nowy zeszyt edukacyjny poświęcony współczesnym zagadnieniom gastroenterologii psów i kotów. W definicji
słownikowej gastroenterologia to gałąź medycyny zajmująca się strukturą, funkcją, chorobami i patologią żołądka oraz jelit. W praktyce jednak lekarz weterynarii specjalizujący się w gastroenterologii musi zajmować się także chorobami trzustki, wątroby, dietetyką/żywieniem, czasami również chorobami metabolicznymi lub endokrynologicznymi.
   Podstawowymi objawami, z jakimi styka się w swojej praktyce gastroenterolog weterynaryjny, są biegunka i wymioty. Szeroki wachlarz innych objawów występujących wraz z objawami podstawowymi zmusza jednak do różnicowania praktycznie z każdą chorobą, włączając w to choroby nerek i dróg moczowych, nowotwory układowe i narządowe, choroby zakaźne i pasożytnicze, a nawet choroby układu nerwowego, gdzie np. jedynym objawem na początku mogą być wymioty. W skrócie, każda biegunka lub wymioty, które nie ustępują w ciągu kilku tygodni, zwykle „stają” w progu gabinetu gastroenterologicznego, a zadaniem lekarza jest oddzielić problemy o podłożu żołądkowo-jelitowym od tych, które wynikają z innych przyczyn. Dlatego w niniejszym zeszycie edukacyjnym znajdziemy opracowania tematów obejmujących zagadnienia, które w opinii redaktora należą do najbardziej „gorących” w praktyce gastroenterologicznej psów i kotów.
   Ostre biegunki albo wymioty to codzienność praktykującego lekarza weterynarii małych zwierząt. Każdy pies czy kot ma dużą szansę, by chociaż raz w życiu mieć te dwa objawy. Kiedy dodatkowo w kale lub wymiocinach pojawia się krew, wzbudza to u wielu opiekunów strach i powoduje zwrócenie się po pomoc do lekarza weterynarii. Oczywiście powinni ją oni otrzymać, ale zawsze adekwatną do sytuacji. Ogromne znaczenie ma w tym wypadku wywiad i rozmowa z opiekunem. Pierwszym krokiem jest wykluczenie przyczyny dietetycznej. Wiele chorób ma podłoże dietetyczne i leczy się je dietą. Co więcej, pokarm jest w wielu przypadkach jedynym skutecznym lekarstwem. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność potencjalnych źródeł zakażenia wynikających z pobieranego pokarmu – zarówno tego świadomie podawanego przez właściciela (np. surowe produkty pochodzenia zwierzęcego), jak i tego spożywanego bez jego wiedzy (śmieci, resztki pokarmu, ludzkie jedzenie itp.). Jeśli w trakcie wywiadu stwierdzimy, że u naszego pacjenta praktykowane są metody żywienia, które zwiększają ryzyko choroby, konieczne jest przekonanie opiekuna do zmiany postępowania. To zadanie często nie ma nic wspólnego z wiedzą medyczną, którą wynosimy z uniwersytetów. Czasami to zadanie bardziej dla psychoterapeuty, coacha, a niekiedy nawet psychiatry. Niestety w takich przypadkach dobro zwierzęcia jest niejednokrotnie zagrożone i lekarz weterynarii pozostaje samotnie na placu boju. Brzmi znajomo?
   Dlaczego mielibyśmy zająć się tą trudną sztuką psychoterapii, psychologii czy innych pokrewnych dziedzin, pozornie z weterynarią niezwiązanych? Powód jest bardzo prosty – jeśli chcemy efektywnie pomagać naszym pacjentom gastroenterologicznym, sposób prowadzenia rozmowy z klientem jest niezwykle istotny i często musimy uczyć się tej sztuki od podstaw. Tak samo jak nie da się nauczyć wykonywania zabiegów chirurgicznych bez praktyki, nie opanujemy umiejętności skutecznego uzyskiwania zmian w zachowaniu opiekunów zwierząt bez ćwiczeń.
   Ciekawą metodą, którą można zastosować, jest tzw. metoda motywacji błyskawicznej, opracowana przez M. Pantalona (1). Dzięki wykorzystaniu tego sposobu lekarze na oddziałach urazowych byli w stanie zmniejszyć spożycie alkoholu u swoich pacjentów o prawie 50%. Tej umiejętności uczy się lekarzy medycyny w USA. Jej zasada polega na wykorzystaniu motywacji wewnętrznej pacjenta/klienta i może być ona stosowana w praktycznie każdym aspekcie życia i relacji międzyludzkich.
   Naturalnym zachowaniem lekarza jest udzielanie porady. Oznacza to, że z pozycji eksperta staramy się narzucić swoje zdanie i wywołać oczekiwane zachowanie. W wielu przypadkach efekt jest odwrotny. Wynika to z tzw. reaktancji psychologicznej. Zjawisko i teoria zostały opisane przez J.W. Brehm w 1966 roku (2). Reaktancję definiuje się jako motywację do odzyskania wolności po tym, kiedy została ona utracona lub doszło do zagrożenia jej utraty. W efekcie tego psychologicznego mechanizmu ludzie opierają się społecznemu wpływowi innych (2). Zapewne każdy rodzic zna to odczucie, kiedy jego słowa są przez dziecko ignorowane, a na dodatek robi ono coś dokładnie przeciwnego. Tak samo często mogą zachowywać się opiekunowie naszych pacjentów, kiedy nasze porady uderzają w ich poczucie wolności.
   Można sobie z tym poradzić. Pierwszy krok to zapewnienie poczucia niezależności i wolności wyboru, czyli inaczej wzmocnienie autonomii i uzyskanie pozwolenia na rozmowę, której celem jest znalezienie motywacji wewnętrznej osoby, u której chce się wywołać zmianę zachowania, zamiast mówienia: „zrób to...”. Zwykle mamy nieco ułatwioną sytuację, ponieważ opiekun przychodzący do gabinetu z psem z biegunką trwającą od wielu tygodni ma silną motywację do działania, którego celem jest zlikwidowanie nieprzyjemnego dla niego problemu. Nadal jednak przekonania i wiara opiekuna mogą stać na drodze do przestrzegania przez niego zaleceń i zastosowania oczywistych dla nas rozwiązań. Dlatego budowanie wewnętrznej motywacji opiekuna zwierzęcia jest o wiele skuteczniejsze. Z tego powodu zamiast mówić: „musi pan/pani zastosować dietę X”, można spróbować: „dlaczego mógłby pan/mogłaby pani zastosować dietę X?” i kontynuować: „jakie korzyści widziałby pan/widziałaby pani z jej zastosowania?”. Pamiętajmy, że każdy z nas chce mieć poczucie decydowania o swoim losie. A działanie zazwyczaj podejmujemy wtedy, kiedy wiemy, czego chcemy i co jest dla nas ważne. W sytuacjach trudnych musimy mieć opiekuna po naszej stronie, a nie traktować go jako jeszcze jeden element do zarządzania w postępowaniu medycznym.
   Przewlekłe choroby przewodu pokarmowego to często wyzwanie dotyczące komfortu opiekuna zwierzęcia, a umiejętność przekonania go do zastosowania właściwej terapii przez odpowiednio długi czas decyduje o sukcesie w leczeniu. Choroby takie jak zapalenie trzustki lub zapalenie wątroby bardzo często są nieuleczalne i jedynie odpowiednia dietoterapia w połączeniu z farmakoterapią dają szansę na powrót do zadowalającego komfortu, ale niestety nie zawsze do pełnego zdrowia.
   Liczę, że wybór tematów i ich opracowanie przez zaproszonych autorów pozwolą Czytelnikom pogłębić swoją wiedzę i umiejętności z zakresu gastroenterologii psów i kotów, które potem będą mogli przekuć w zakończone sukcesem terapie i wyleczonych, zadowolonych pacjentów oraz ich opiekunów.

dr n. wet. Michał Ceregrzyn
MSD Animal Health

SŁOWO WSTĘPNE

• Gastroenterologia psów i kotów – sztuka rozmowy z opiekunem
Michał Ceregrzyn


GASTROENTEROLOGIA

• Rzęsistkowica jelit u kotów
Dawid Jańczak

• Niepożądane reakcje na pokarm – perspektywa gastroenterologa i dermatologa
Dorota Pomorska-Handwerker

• Leczenie przewlekłego zapalenia wątroby u psów
Michał Ceregrzyn

• Zapalenie trzustki u psów i kotów
Małgorzata Głowacka, Michał Ceregrzyn

• Diagnostyka i leczenie zakażeń jelit beztlenowcami u psów i kotów
Michał Jank

• Zapalenie żołądka u psów
Magdalena Ostrzeszewicz

• Podstawy ultrasonograficznego badania przewodu pokarmowego psów i kotów
Anna Zlot

• Rozpoznawanie i leczenie chłoniaków przewodu pokarmowego kotów
 Dariusz Jagielski, Rafał Sapierzyński

• Analiza aspektów z drowotnych żywienia psów i kotów surowym pokarmem pochodzenia zwierzęcego
Sybilla Berwid- Wójtowicz, Małgorzata Głowacka, Michał Ceregrzyn


Wszystkie produkty