Laseroterapia od wielu lat znajduje zastosowanie w medycynie człowieka, szczególnie w dermatologii i chirurgii małoinwazyjnej. W medycynie weterynaryjnej wykorzystanie laserów również systematycznie wzrasta (1, 6). Dotyczy to zwłaszcza lasera CO2, który dzięki swoim właściwościom pozwala na precyzyjne usuwanie zmian skórnych przy jednoczesnej hemostazie i minimalizacji urazu tkanek (5, 6).

W praktyce dermatologicznej lekarz weterynarii spotyka się z licznymi zmianami proliferacyjnymi skóry, torbielami mieszkowymi, gruczolakami gruczołów łojowych lub przewlekłymi zmianami zapalnymi przestrzeni międzypalcowych (2, 4, 9). Część z nich wymaga interwencji chirurgicznej, klasyczne wycięcie skalpelem nie zawsze jest jednak optymalnym rozwiązaniem. W takich przypadkach laser CO₂ może stanowić cenne uzupełnienie warsztatu dermatologa.

Jak działa laser CO₂?

Laser CO₂ (ryc. 1) emituje promieniowanie o długości fali 10 600 nm, które jest bardzo silnie pochłaniane przez wodę zawartą w tkankach. Prowadzi to do gwałtownego jej odparowania z komórek (fotoablacji) i koagulacji niewielkich naczyń krwionośnych (5, 6).

Najważniejsze efekty działania lasera CO₂ obejmują cięcie tkanek, waporyzację, czyli kontrolowane odparowanie powierzchownych zmian tkankowych za pomocą energii lasera, koagulację drobnych naczyń, częściowe działanie bakteriobójcze oraz ograniczenie obrzęku po zabiegu. Dzięki temu zabiegi wykonywane przy użyciu lasera są zwykle mniej krwawe i pozwalają na uzyskanie bardzo dobrej widoczności pola operacyjnego (6, 7) (ryc. 2).

Dlaczego laser CO₂ jest interesujący dla dermatologa?

Dermatologia weterynaryjna obejmuje liczne procedury wykonywane na powierzchni skóry lub w tkance podskórnej. Chociaż zmiany skórne są zwykle łatwo dostępne, ich umiejscowienie w okolicach o utrudnionym gojeniu, dużym napięciu tkanek lub zwiększonym ryzyku kontaminacji może stanowić wyzwanie dla klasycznego leczenia chirurgicznego.

Do najważniejszych zalet lasera CO₂ należą: możliwość pracy w niewielkim polu zabiegowym, skrócenie czasu zabiegu, często mniejsze dolegliwości bólowe po zabiegu, możliwość wykonania wielu procedur w znieczuleniu miejscowym, dobra akceptacja zabiegu przez właścicieli zwierząt (5-7). Laser nie zastępuje klasycznej chirurgii i nie powinien być traktowany jako rozwiązanie uniwersalne.

Zastosowanie lasera CO₂ w dermatologii weterynaryjnej

Cysty mieszkowe i torbiele keratynowe

Jednym z najczęstszych wskazań do zastosowania lasera są torbiele mieszkowe (potocznie określane jako „kaszaki”). Zmiany te mają charakter łagodny, mogą stopniowo zwiększać rozmiary, ulegają wtórnym zakażeniom, pękają i powodują przewlekły stan za...