Złamania śródstawowe wymagają zdjęć RTG w dwóch podstawowych projekcjach – profilowej i strzałkowej, a czasami także dodatkowo projekcji skośnych.
Złamanie odpryskowe, nazywane też złamaniem brzeżnym, spotykamy w sytuacji oderwania drobnego fragmentu kostnego z brzegu powierzchni stawowej (ryc. 9). Te trudne do uwidocznienia uszkodzenia łatwo przeoczyć, wykonując badanie obrazowe tylko w jednej, profilowej projekcji.
Wystające części szkieletu, które są miejscem przyczepu ścięgien lub więzadeł, są częstym miejscem uszkodzeń określanych mianem złamania z oderwania (ryc. 10). Kości płaskie, szczególnie te sąsiadujące z pustymi przestrzeniami, to najczęstsze miejsca złamania z wgniecenia (ryc. 11).
U młodych rosnących zwierząt urazy mechaniczne mogą uszkodzić części chrzęstne kości. Miejscem najbardziej narażonym na urazy u szczeniąt i kociąt są chrząstki wzrostowe, czyli miejsca wzrostu kości w wymiarze podłużnym. Chrząstka wzrostowa oddziela trzon kości długiej od nasady i może tu dojść do odseparowania nasady od kości długiej. Ten rodzaj uszkodzenia opisujemy jako złuszczenie nasady (ryc. 12). Na prezentowanym radiogramie nasadą bliższą kości udowej jest jądro kostnienia głowy kości udowej.
Ryc. – T. Narojek
SUMMARY
Imaging of bone fractures in small animals
With X-ray devices available in most clinics, radiography is an essential modality for visualizing post-traumatic bone damage. X-rays help determine the type and nature of the fracture and the location of bone fragments, and determine the appropriate treatment method.
Key words: dogs, cats, imaging, radiography, trauma, skeletal system
PIŚMIENNICTWO
1. Empel W.: Radiodiagnostyka weterynaryjna. PWRiL, 1998.
2. Morgan J.P., Wolvekamp P.: Atlas of Radiology of the Traumatized Dog and Cat. Schlutersche, 2004.
