Pacjentem był roczny pies rasy chihuahua, samiec, utrzymywany w warunkach domowych, u którego brakowało kła żuchwy. Właściciele planowali jego udział w wystawach oraz wykorzystanie w przyszłości jako reproduktora ze względu na szczególnie dobre proporcje anatomiczne oraz rzadko występujące umaszczenie. W przeprowadzonym wywiadzie właściciele podali, że nie występowały problemy związane z wymianą uzębienia mlecznego, nie było także konieczności ingerencji stomatologicznej wynikającej z przetrwałych zębów mlecznych. Zwierzę było karmione pokarmem mokrym przeznaczonym dla psów, otrzymywało 3-4 razy w tygodniu gryzaki, takie jak rogi, uszy królicze oraz przekąski stomatologiczne. Higiena jamy ustnej była raczej pasywna, pies miał myte zęby 1-2 razy w tygodniu.