W trzeciej części cyklu „Komunikacja jako kompetencja kliniczna” przyglądamy się praktycznemu połączeniu komunikacji klinicznej z możliwościami sztucznej inteligencji w gabinecie weterynaryjnym. Na bazie fundamentów opisanych w częściach I i II – modeli komunikacyjnych, struktury CCG, SOAP oraz elementów protokołu SPIKES – pokazujemy, jak nowoczesne narzędzia AI mogą wspierać lekarzy, personel i klientów poprzez usprawnienie dokumentacji, standaryzację jakości komunikatów oraz odciążenie zespołu w zadaniach administracyjnych.

Wprowadzenie – dlaczego AI może odmienić komunikację w gabinecie?

W pierwszej części tego cyklu (MW 11/2025) przyjrzeliśmy się fundamentom komunikacji klinicznej – od modeli linearnych, interaktywnych i transakcyjnych, po elementy aktu komunikacyjnego i rolę aktywnego słuchania, które stanowią dziś standard kompetencji Day One Competences.

W drugiej części (MW 1/2026) skupiliśmy się na emocjach pacjenta i opiekuna, trudnych rozmowach, konflikcie oraz praktycznym wykorzystaniu struktury Calgary–Cambridge Guide (CCG), protokołu SOAP i pierwszym omówieniu SPIKES.

Oba artykuły pokazały, że komunikacja nie jest „miękką” nadbudową wizyty, lecz realnym narzędziem klinicznym – wpływającym na bezpieczeństwo pacjenta, jakość decyzji, współpracę z opiekunem i dobrostan lekarza.

W tej trzeciej, zamykającej części, robimy kolejny krok – łączymy kompetencje kliniczne z nowoczesnymi narzędziami cyfrowymi, które mogą realnie odciążyć zespół, zwiększyć spójność komunikacji i poprawić doświadczenie klienta.

Ponieważ rozwój sztucznej inteligencji dotyczy również branży weterynaryjnej, w tej części zdecydowałam się zaprosić do współpracy Annę Mikłaszewicz – trenerkę i współtwórczynię projektów Vethink Academy, absolwentkę programu Umiejętności Jutra Google x SGH, szkolącą się w zastosowaniu AI i LLM w praktyce biznesowej i edukacyjnej. Jej bieżące doświadczenie w tworzeniu narzędzi i agentów AI pozwala spojrzeć na komunikację kliniczną z nowej perspektywy – takiej, która łączy profesjonalizm medyczny, empatię i nowoczesne technologie. Naszym celem nie jest zastąpienie kontaktu lekarz–opiekun technologią, lecz pokazanie, w jaki sposób AI może wzmacniać jakość komunikacji, usprawniać dokumentację, podnosić standard obsługi i redukować obciążenie lekarzy.

To właśnie tu spotykają się trzy filary nowoczesnej praktyki weterynaryjnej:

1. kompetencje interpersonalne

2. struktury komunikacji klinicznej (CCG/SOAP/SPIKES)

3. inteligentne narzędzia wspierające codzienną pracę.