Polidypsja psychogenna to pierwotne nadmierne pragnienie, czyli zaburzenie behawioralne opisywane u psów i ludzi, objawiające się kompulsywnym pobieraniem wody. Doprowadza do wzmożonego oddawania moczu, co w przypadku chorób przebiegających z objawami poliurii i polidypsji jest rzadkim zjawiskiem, ponieważ zwykle jest odwrotnie – wzmożone pragnienie rozwija się na skutek poliurii jako mechanizm zapobiegający odwodnieniu.

U ludzi pierwotna polidypsja wynika z uszkodzenia ośrodka pragnienia lub z chorób psychicznych, w tym choroby afektywnej dwubiegunowej i schizofrenii. U psów nie opisano polidypsji psychogennej wynikającej z chorób ośrodka pragnienia. U tego gatunku jest ona związana z długotrwałym stresem rozwijającym się na przykład na skutek deprywacji środowiskowej, nieprawidłowej socjalizacji lub traumatycznych przeżyć. Obserwowana jest zatem zarówno u osobników lękowych, jak i młodych i nadaktywnych, którym nie zapewniono odpowiedniej dawki ruchu i wystarczającej stymulacji środowiskowej. Diagnostyka polidypsji psychogennej opiera się na wykluczeniu wszystkich somatycznych przyczyn wzmożonego pragnienia i oddawania moczu oraz ocenie zdolności do prawidłowego zagęszczania moczu w teście z odstawieniem wody. Psy z psychogenną polidypsją mają prawidłowo działającą oś podwzgórze–przysadka–nerki, a wzmożone pobieranie płynów wynika wyłącznie z zaburzeń behawioralnych.

Opis przypadku

Do zakładu leczniczego dla zwierząt trafiła niekastrowana suka w wieku czterech miesięcy o masie ciała 6,5 kg, przygarnięta ze schroniska miesiąc przed wizytą weterynaryjną, na którą zgłoszono się z powodu poliurii występującej od dnia adopcji. We...

Na tej samej wizycie pobrano mocz z mikcji do badania ogólnego wraz ze stosunkiem białka do kreatyniny (tab. I). Na podstawie wywiadu i badania klinicznego w pierwszej kolejności zalecono pomiar wypijanej wody w ciągu 24 godzin w warunkach domowyc...