16 października 2024

Występowanie bakteriemii, bakteriurii i bakteriemii związanej z bakteriurią u psów i kotów z przewlekłą chorobą nerek

Przewlekła choroba nerek (CKD) jest częstą przyczyną chorób i śmiertelności u psów i kotów, charakteryzującą się trwałą utratą funkcji nerek, co prowadzi do pogorszenia ich wydolności oraz wystąpienia powikłań pozanerkowych. W medycynie ludzkiej infekcje, szczególnie dróg moczowych, są jednymi z najpoważniejszych powikłań u pacjentów z CKD, co wiąże się ze zwiększonym ryzykiem bakteriemii i posocznicy. Podobnie u zwierząt z CKD obserwuje się zwiększoną podatność na infekcje, co wynika z osłabionej funkcji odpornościowej i stresu oksydacyjnego.

Celem poniższego badania było określenie częstości występowania bakteriemii, bakteriurii oraz bakteriemii związanej z bakteriurią u psów i kotów z CKD w różnych stadiach zaawansowania choroby. Analizowano krew i mocz pacjentów w poszukiwaniu bakterii, również metodami molekularnymi.

Wyniki badania wykazały niską częstość występowania bakteriemii u psów i kotów z CKD – bakteriemię stwierdzono u dwóch z 47 psów i jednego z 41 kotów. W badanej populacji jedynie psy z zaawansowaną mocznicą miały sepsę, co sugeruje, że mocznica mogła przyczyniać się do jej rozwoju poprzez osłabienie układu odpornościowego. U jednego psa zdiagnozowano urosepsę, co potwierdzono identyfikacją tego samego patogenu (Serratia marcescens) w hodowlach krwi i moczu. Nie stwierdzono jednak przypadków bakteriemii związanej z bakteriomoczem u kotów.

Badanie potwierdziło wysoką częstość występowania bakteriurii u psów (17%) i kotów (15%) z CKD, z przewagą przypadków subklinicznej bakteriurii, czyli obecności bakterii w moczu bez objawów klinicznych. Dane te są zgodne z wcześniejszymi badaniami, które sugerują, że CKD sprzyja bakteriurii, choć nie zawsze prowadzi do zakażeń ogólnoustrojowych, takich jak sepsa.

Podsumowując, badanie to dostarcza wstępnych wyników dotyczących bakteriemii i bakteriurii u psów i kotów z CKD, wykazując niską częstość występowania bakteriemii oraz wysoką częstość bakteriurii. Bakteriemia związana z bakteriurią była rzadkością, co sugeruje, że związek między CKD a urosepsą może być słabszy, niż wcześniej przypuszczano.

https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0034528824002492?via%3Dihub

Ocena możliwości zastosowania podskórnej cefowecyny jako terapii wspomagającej w bakteryjnym zapa...

Zastosowanie klinoptilolitu w kriokonserwacji nasienia psów

Zastosowanie płynnego cementu krzemianowo-wapniowego w leczeniu endodontycznym zębów policzkowych...