09 kwietnia 2026

Oko jako „okno” na FIP

Zakaźne zapalenie otrzewnej kotów (FIP), wywoływane przez zmutowany koronawirus FCoV, jeszcze niedawno było chorobą o niemal stuprocentowej śmiertelności. Wprowadzenie skutecznych terapii przeciwwirusowych, takich jak GS-441524 i remdesiwir, całkowicie zmieniło rokowanie, przesuwając akcent z leczenia paliatywnego na kontrolę powikłań i monitorowanie przebiegu choroby.

Jednym z kluczowych, choć nadal często niedocenianych aspektów FIP są zmiany dotyczące oczu. Wynikają one z nacieku zakażonych makrofagów do struktur oka i zaburzenia bariery krew–oko, co prowadzi do rozwoju zapalenia błony naczyniowej, zmian ziarniniakowych oraz powikłań takich jak zrosty, jaskra wtórna, zaćma czy odwarstwienie siatkówki. W efekcie mogą one znacząco wpływać na jakość życia pacjenta, a w ciężkich przypadkach prowadzić do trwałej utraty wzroku.

Przedstawione prospektywne badanie obserwacyjne objęło koty z FIP leczone doustnym GS-441524 i miało na celu ocenę częstości oraz dynamiki zmian okulistycznych w trakcie terapii. W analizowanej populacji dominowały młode zwierzęta, jednak istotny odsetek stanowiły także koty starsze, co potwierdza szeroki zakres wiekowy choroby. Nieprawidłowości okulistyczne stwierdzono u około 40% pacjentów, czyli częściej niż w większości wcześniejszych doniesień, co najprawdopodobniej wynika z prospektywnego charakteru badania i dokładniejszej diagnostyki.

Zmiany dotyczyły zarówno przedniego, jak i tylnego odcinka oka. Najczęściej obserwowano przednie zapalenie błony naczyniowej z obecnością osadów włóknikowych oraz obraz zapalenia o charakterze makrofagowo-ropnym. W tylnej części oka dominowały zapalenie naczyniówki i siatkówki oraz odwarstwienia siatkówki. Część zmian miała charakter niejednoznaczny – aktywny lub wygasający, co podkreśla dynamiczny i zmienny przebieg FIP w obrębie gałki ocznej. Dodatkowo, często obserwowano zmiany w obrębie rogówki i spojówek, jednak ich etiologia była wieloczynnikowa, obejmując zarówno sam proces chorobowy, jak i czynniki jatrogennne związane z hospitalizacją i leczeniem wspomagającym.

Najważniejszym wnioskiem badania była wyraźna poprawa stanu okulistycznego w trakcie terapii GS-441524. W ciągu 42 dni obserwowano stopniową regresję zmian zapalnych zarówno w przednim, jak i tylnym odcinku oka, zmniejszenie liczby aktywnych zmian siatkówkowych oraz ogólną poprawę obrazu klinicznego. Jednocześnie część zmian nieaktywnych utrzymywała się dłużej, co sugeruje, że proces regeneracji struktur oka może być opóźniony względem ustąpienia aktywnej infekcji.

https://journals.sagepub.com/doi/full/10.1177/1098612X261424314?_gl=1*zikdg5*_up*MQ..*_ga*MTM3NTM3OTU0My4xNzc1MjA5NDM3*_ga_60R758KFDG*czE3NzUyMDk0MzYkbzEkZzAkdDE3NzUyMDk0MzYkajYwJGwwJGgxODA0NDIyNDI3

Zawód weterynarza pod ogromną presją – projekt, który chce o tym mówić

Kongres Akademii po Dyplomie Weterynaria wraca do Krakowa

Bezpłatny bon edukacyjny dla absolwentów weterynarii 2025–2026