β-glukany są polisacharydami zaliczanymi do błonnika pokarmowego, którym przypisuje się właściwości prebiotyczne, immunomodulacyjne oraz potencjalnie korzystny wpływ na metabolizm organizmu. Dotychczasowe badania wykazały, że mogą one stymulować wzrost korzystnych bakterii jelitowych oraz wpływać na produkcję krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych, jednak wiedza dotycząca ich działania u psów pozostaje ograniczona. Szczególnie niewiele danych dostępnych jest na temat β-glukanów pozyskiwanych z mikroalgi Euglena gracilis, której głównym składnikiem jest paramylon – liniowy β-1,3-glukan różniący się budową od rozgałęzionych β-glukanów drożdżowych.
Celem badania była ocena wpływu β-glukanów pochodzących z Euglena gracilis oraz Saccharomyces cerevisiae na pozorną strawność składników pokarmowych, produkty fermentacji jelitowej, skład mikrobioty kałowej, profil lipidowy krwi oraz poposiłkowe odpowiedzi glikemiczne i insulinowe u zdrowych dorosłych psów karmionych dietą ekstrudowaną. Oceniono również potencjalne różnice wynikające z zastosowania różnych dawek β-glukanu algowego.
Wyniki wykazały, że oba źródła β-glukanów były dobrze tolerowane przez zwierzęta i nie powodowały istotnych zmian w większości analizowanych parametrów. Zaobserwowano jednak, że niższa dawka β-glukanu z Euglena gracilis poprawiała pozorną strawność energii brutto, a efekt ten nie występował przy wyższej dawce. Ponadto suplementacja β-glukanem algowym wpływała na kinetykę wydzielania insuliny, powodując opóźnienie osiągnięcia jej maksymalnego stężenia po posiłku. Nie stwierdzono natomiast istotnego wpływu na stężenie glukozy we krwi, profil lipidowy ani produkty fermentacji bakteryjnej w kale.
Analiza mikrobioty jelitowej wykazała zachowanie stabilnej różnorodności alfa we wszystkich grupach badawczych, co wskazuje na brak znaczących zmian w bogactwie gatunkowym mikroorganizmów. Zaobserwowano jednak subtelne różnice w różnorodności beta, sugerujące niewielką przebudowę struktury społeczności bakteryjnej, szczególnie przy wyższej dawce β-glukanu z Euglena gracilis. Zmiany te nie były jednak powiązane z istotnymi efektami metabolicznymi lub fermentacyjnymi.
Podsumowując, suplementacja β-glukanami pochodzącymi z Euglena gracilis i Saccharomyces cerevisiae nie wywołała znaczących zmian metabolicznych ani mikrobiologicznych u zdrowych dorosłych psów. Wyniki wskazują jednak, że β-glukan algowy może wpływać na wykorzystanie energii oraz modulować odpowiedź insulinową w sposób zależny od dawki. Uzyskane dane stanowią istotne uzupełnienie wiedzy na temat zastosowania β-glukanów algowych w żywieniu psów i wskazują na potrzebę dalszych badań, szczególnie u zwierząt z zaburzeniami metabolicznymi lub chorobami przewodu pokarmowego.
https://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1111/jpn.70074
