Dermatologia
Leczenie czyraczności brody u psa z zastosowaniem energii światła fluorescencyjnego (FLE) – przypadek kliniczny
dr n. wet. Dorota Pomorska-Handwerker
Czyraczność brody u psów jest postacią głębokiego zapalenia mieszków włosowych, prowadzącego do ich pęknięcia i wtórnej reakcji zapalnej. Choroba ta występuje najczęściej u ras krótkowłosych i charakteryzuje się przewlekłym, nawrotowym przebiegiem, z obecnością bolesnych guzków zapalnych, przetok oraz wtórnego bliznowacenia. Etiologia choroby jest wieloczynnikowa i obejmuje predyspozycje anatomiczne, mikrourazy skóry, zaburzenia odpowiedzi immunologicznej oraz wtórne zakażenia bakteryjne.
Postępowanie terapeutyczne w czyraczności brody pozostaje wyzwaniem. W praktyce stosuje się ogólną antybiotykoterapię oraz leki immunomodulujące, w części przypadków nie uzyskuje się jednak trwałej poprawy. Dodatkowym problemem jest narastająca antybiotykooporność drobnoustrojów i negatywne skutki długotrwałej antybiotykoterapii.
Energia światła fluorescencyjnego (fluorescent light energy, FLE) jest formą fotobiomodulacji, wykazującą działanie przeciwzapalne, immunomodulujące oraz wspomagające regenerację skóry. Metoda ta znajduje coraz szersze zastosowanie w leczeniu wybranych przewlekłych i głębokich dermatoz zapalnych u psów, w tym czyraczności. W niniejszym artykule przedstawiono zastosowanie terapii FLE w leczeniu czyraczności brody u psa rasy doberman z przewlekłym i opornym na wcześniejsze leczenie przebiegiem choroby.
Opis zwierzęcia i wywiad
Pacjentem był samiec rasy doberman w wieku czterech lat, o prawidłowej masie ciała. Objawy dermatologiczne dotyczyły głównie okolicy brody i szyi, z okresowym zajęciem przestrzeni międzypalcowych. W chwili pierwszej konsultacji zmiany miały charakter przewlekły z obecnością bolesnych guzków, przetok oraz rozległych obszarów bliznowacenia. Zaburzenia dermatologiczne trwały od około dwóch lat. W tym czasie pacjent był wielokrotnie leczony ogólnoustrojowo z powodu czyraczności brody. Stosowano liczne, następujące po sobie antybiotyki, zarówno empiryczne, jak i celowane, bez uzyskania trwałej poprawy klinicznej. Właściciele określali przebieg leczenia jako „ciągły”, z krótkotrwałymi okresami częściowej poprawy i szybkim nawrotem zmian po zakończeniu terapii.
W trakcie wcześniejszej diagnostyki wykonywano badania bakteriologiczne z posiewem i antybiogramem. Uzyskiwane wyniki wskazywały na obecność szczepów wieloopornych, w tym metycylinoopornych, co istotnie ograniczało dalsze możliwości leczenia przec...
W ramach diagnostyki różnicowej wprowadzono dietę eliminacyjną opartą na białku hydrolizowanym, stosowaną przez odpowiednio długi okres, bez obserwowanej poprawy klinicznej, co pozwoliło na ograniczenie podejrzenia alergii/nietolerancji pokarmowej...

