Gastroenterologia
Leczenie ostrego zapalenia trzustki u psów – aktualne wytyczne. Cz. II
lek. wet. Paweł Mossakowski1
dr n. wet. Ewa Kaczmar2,3
Zuzanna Serafin4
Skuteczność i powodzenie w leczeniu ostrego zapalenia trzustki u psów wymagają wczesnej diagnozy i odpowiedniego postępowania terapeutycznego. Chociaż istnieje kilka czynników niezbędnych w planie leczenia pacjentów z zapaleniem trzustki, to być może do najważniejszych należą dieta i odżywianie. Ten artykuł zostanie poświęcony opiece żywieniowej nad psami leczonymi z powodu zapalenia trzustki.
Wstęp
Odczuwanie bólu lub dyskomfortu hamuje chęć do jedzenia, dlatego odpowiednie postępowanie przeciwbólowe i przeciwwymiotne może przyczynić się do wcześniejszego powrotu apetytu u pacjentów z OZT. Temat leczenia bólu, nudności i wymiotów został omówiony w pierwszej części artykułu (MW 4/2025). W tej części zostaną omówione najważniejsze kwestie dotyczące żywienia pacjenta z OZT.
Za zmniejszenie apetytu odpowiedzialne są również niektóre leki. Antybiotyki i inhibitory pompy protonowej odpowiadają czasem za wystąpienie nudności, a opioidy spowalniają opróżnianie żołądka i perystaltykę jelit (19).
Stres u hospitalizowanych psów jest spowodowany izolacją i rozdzieleniem z opiekunem, ograniczeniem przestrzeni, obecnością wielu innych zwierząt, a także bólem i wykonywaniem procedur medycznych (14). Najczęstszymi skutkami są: wokalizacja, ślinienie, przyspieszony oddech, brak apetytu, drżenie, nadaktywność, a czasem również agresja. Stres nie tylko wpływa na zmniejszenie apetytu i dolegliwości ze strony układu pokarmowego, ale również hamuje reakcje immunologiczne, zmniejszając zdolność organizmu do walki z infekcjami oraz opóźniając proces gojenia się ran (12, 14).
W redukcji stresu u psów kluczowe są pozytywne interakcje z personelem, takie jak spacery, głaskanie lub czesanie, ponieważ w odróżnieniu od kotów psy są gatunkiem wysoce społecznym. Konieczne jest delikatne podejście personelu do pacjentów, a więc jeżeli to możliwe, pozwalanie na inicjowanie kontaktu przez pacjenta, ograniczenie restrykcji do minimum (21). Równie ważna jest minimalizacja hałasu w otoczeniu. Dobrym pomysłem jest wzbogacenie środowiska w miękkie posłanie, zabawki, przyniesiony przez właścicieli koc. U niektórych pacjentów konieczne może okazać się farmakologiczne wsparcie przez podawanie leków przeciwlękowych, takich jak gabapentyna lub trazodon (12).
Czynniki dietetyczne to m.in. preferowane przez dane zwierzę składniki, struktura, temperatura, nawodnienie pokarmu. Niektórzy pacjenci chętniej jedzą podgrzany posiłek lub gdy są dokarmiani ręcznie. Jeżeli pies ma specjalne potrzeby żywieniowe, to nie należy o tym zapominać, a ewentualną zmianę karmy wprowadzać stopniowo.

