Częstą przyczyną konsultacji psów i kotów w lecznicach weterynaryjnych są ostre wymioty. Prawidłowe rozpoznanie przyczyny wymiotów pozwoli ustalić, czy zwierzę powinno być poddane leczeniu zachowawczemu, czy chirurgicznemu. Powszechną ich przyczyną jest mechaniczna niedrożność przewodu pokarmowego.^1,2

Do częstych przyczyn mechanicznej niedrożności należą ciała obce, nowotwory jelit oraz wgłobienie.³ Spożycie ciała obcego jest odpowiedzialne za około 80% przypadków mechanicznej niedrożności.¹ Mechaniczna niedrożność skutkuje zwiększoną kurczliwością jelit oraz wzrostem aktywności wydzielniczej błony śluzowej. Połykanie powietrza oraz śliny, zwiększona aktywność wydzielnicza jelit oraz zmniejszenie wchłaniania tworzy cykl zwiększonego ciśnienia wewnątrz światła i jego poszerzenia, co ostatecznie prowadzi do zmniejszenia perfuzji ściany jelit, skutkując niedokrwieniem, utratą elektrolitów z wydzielinami, klinicznym odwodnieniem oraz zwiększoną przepuszczalnością błony śluzowej jelit.^1,3 Z tego powodu tak istotna jest szybka diagnoza niedrożności mechanicznej w celu ograniczenia uszkodzenia jelit.

Do metod diagnostycznych przydatnych w diagnostyce niedrożności jelit należą radiografia, ultrasonografia oraz tomografia komputerowa. Chociaż uznaje się, że radiografia ma najniższą czułość, jest ona często jedyną metodą obrazowania dostępną w lecznicy ogólnej. Radiografia jamy brzusznej powinna być pierwszą zastosowaną metodą obrazowania, nawet jeżeli inne techniki są dostępne.

Prawidłowe jelito cienkie

Standardowa seria zdjęć rentgenowskich do oceny jelita cienkiego obejmuje zwykle projekcje prawą profilową i brzuszno-grzbietową. Pozycja pacjenta ma wpływ na umiejscowienie gazu w przewodzie pokarmowym (GI) i na to, co można zobaczyć na zdjęciu. Na przykład w projekcji profilowej prawej gaz będzie widoczny na dnie żołądka, a płyn żołądkowy w części zależnej (w odźwierniku) (ryc. 1a). W projekcji profilowej lewej gaz będzie widoczny w odźwierniku i dwunastnicy (ryc. 1b). Przemieszczenie się gazu podczas układania pacjenta skutkuje czasem tym, że patologia obecna w przewodzie pokarmowym będzie wyraźnie widoczna tylko w jednej projekcji. Z tego powodu zaleca się wykonanie serii zdjęć rentgenowskich jamy brzusznej w trzech projekcjach.⁴ Chociaż kolejność ich wykonania tradycyjnie była raczej losowa, ostatnio wykazano, że najlepszą kolejnością jest projekcja profilowa lewa, następnie brzuszno-grzbietowa, a na końcu profilowa prawa.⁵ Kiedy zdjęcia rentgenowskie są wykonywane w tej kolejności, gaz z większym prawdopodobieństwem będzie obecny z odźwierniku oraz dwunastnicy. Przygotowanie pacjenta (na przykład głodzenie, wykonanie lewatywy) nie jest konieczne i często nie jest wskazane, jako że może zmienić naturalny wgląd gazu i płynu w przewodzie pokarmowym, co może zaburzać ocenę radiograficzną.⁴