Przypadki kliniczne

Leczenie zwężenia nosogardzieli

Allyson Berent, Chick Weisse

Zwężenie nosogardzieli jest patologicznym stanem, w którego przebiegu dochodzi do zmniejszenia światła tej struktury doogonowo od nozdrzy tylnych, co powoduje powstanie szmeru wdechowego typu stertor o różnym stopniu natężenia. Poniżej przedstawiono opis przypadku klinicznego, pokazujący, w jaki sposób endoskopia i radiologia interwencyjna mogą pomóc w rozpoznawaniu i leczeniu tego zaburzenia.

Wstępne dane

  • Opis zwierzęcia: 8-letnia sterylizowana kotka domowa krótkowłosa.
  • Powód wizyty: od 1,5 roku szmer wdechowy typu stertor, okresowa duszność i utrata masy ciała.
  • Istotne informacje z wywiadu: trzy lata temu u kota pojawił się okresowy wypływ z nosa, a następnie spoczynkowa duszność oddechowa, która doprowadziła do tego, że od ponad 1,5 roku zwierzę musi spać w innym pokoju niż właściciel. Kotu pogorszył się apetyt, a podczas pobierania pokarmu obserwuje się u niego trudności w oddychaniu.
  • Dotychczas wykonane badania:
    • badanie radiologiczne głowy i szyi – nie wykazało zmian
    • badanie morfologiczne i biochemiczne krwi – wyniki prawidłowe
    • próby antybiotykoterapii – okresowe ograniczenie wypływu z nosa, brak poprawy w oddychaniu
    • tomografia komputerowa (TK) (w warstwach o grubości 3 mm) wykazała nagromadzenie płynu zarówno w przewodach nosowych, jak i w zatokach czołowych oraz pogrubienie małżowin nosowych, wskazujące na przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa
    • rinoskopia przednia z biopsją – pogrubienie małżowin nosowych, średniego stopnia limfoplazmocytarne zapalenie błony śluzowej nosa.
  • Dotychczasowa farmakoterapia: amoksycylina z kwasem klawulanowym (15 mg/kg m.c. doustnie dwa razy dziennie przez 14 dni), doksycyklina (podawana doustnie w dawce 5 mg/kg m.c. dwa razy dziennie wraz z 10 ml wody przez siedem dni) i klindamycyna (11 mg/kg m.c. doustnie dwa razy dziennie przez 21 dni). Po wynikach biopsji lekarz internista konsultujący przypadek zalecił podawanie prednizonu przez dwa miesiące (1 mg/kg m.c./dzień) ze stopniowym zmniejszaniem jego dawki.
  • Poprawa: podanie każdego z antybiotyków skutkowało okresową poprawą polegającą na ograniczeniu wypływu z nosa. Prednizon nieco zmniejszył nasilenie szmeru wdechowego, ale nie wyeliminował go całkowicie.
  • Lista problemów
    • silny przewlekły szmer wdechowy typu stertor i duszność
    • przewlekły obustronny wypływ z nosa.

Pełna wersja artykułu omawia następujące zagadnienia:

Wstępne wyniki badań

Pacjent został wypisany do domu tego samego dnia, w którym wykonano u niego badania diagnostyczne i podjęto leczenie. Zalecenia obejmowały kontynuację klindamycyny przez dwa [...]

Dalsze postępowanie diagnostyczne

Najczęstszą przyczyną niedrożności nosogardzieli u kotów jest polip wywodzący się z ucha środkowego. U psów polipy nosogardzieli zdarzają się o wiele rzadziej. Nozdrza tylne bądź [...]

Rozpoznanie

Pacjenci ze zwężeniem nosogardzieli mogą trafić do lekarza weterynarii w każdym wieku, ponieważ zaburzenie to ma charakter wrodzony albo nabyty. Jeżeli powodem [...]

Decyzje dotyczące leczenia

Wyniki leczenia

Omówienie

Wskazówki w radiologii i endoskopii interwencyjnej