Farmakologia

Doustne leki przeciwpadaczkowe w leczeniu kotów. Cz. III

Ramona Mikscha, Andreas Liebhart, Akos Pakozdy

Padaczka zaliczana jest do najpowszechniejszych chorób neurologicznych kotów.68 Częstość jej występowania określana jest, w zależności od źródła, na 0,5-3,5% populacji.58,46 W pierwszej części artykułu (WpD styczeń 2017) autorzy przedstawili właściwości fenobarbitalu, bromku potasu, diazepamu i zonisamidu, a w części drugiej (WpD marzec 2017) lewetyracetamu, gabapentyny, pregabaliny, tauryny, kwasu walproinowego, karbamazepiny, prymidonu, fenytoiny, topiramatu i propentofiliny. Trzecia i ostatnia część poświęcona jest omówieniu wyników badań.

Omówienie wyników

Istnieją recenzowane artykuły w języku angielskim poświęcone padaczce i możliwościom jej leczenia.40,45,39 W niniejszej pracy opisano doustne leki przeciwpadaczkowe, które można zastosować w leczeniu kotów, z uwzględnieniem ich właściwości farmakodynamicznych i farmakokinetycznych, działań niepożądanych oraz zastosowania klinicznego. W tym celu przeanalizowano wyniki badań, opisy przypadków, artykuły naukowe oraz fragmenty książek dotyczące 14 leków. Oprócz klasycznych leków przeciwdrgawkowych pod uwagę wzięto również aminokwas i lek rozszerzający naczynia, które wykazały skuteczność w leczeniu padaczki u kotów.

Leki

Opisano 14 leków do podawania doustnego, mających zastosowanie w leczeniu kotów (tab. 1):

  • klasyczne leki przeciwpadaczkowe – fenobarbital, bromek potasu, diazepam, zonisamid, lewetyracetam, gabapentynę, pregabalinę, kwas walproinowy, karbamazepinę, prymidon, fenytoinę, topiramat
  • aminokwas – taurynę
  • lek rozszerzający naczynia – propentofilinę.

1. Leki zalecane

Fenobarbital

Istnieje wiele publikacji dotyczących zastosowania fenobarbitalu w leczeniu kotów. Mimo że literatura ta nie jest poparta zbyt wieloma rzetelnymi dowodami naukowymi, liczni autorzy zalecają stosowanie tego leku u kotów z padaczką ze względu na jego skuteczność, występowanie nieznacznych, względnie łatwych do kontrolowania działań niepożądanych, niski koszt i akceptowalny sposób podawania. Jest to lek pierwszego wyboru.

Zonisamid

Większość publikacji poświęconych zonisamidowi należy zaliczyć do IV (opinie ekspertów i opisy przypadków) oraz III (otwarte badania kliniczne) kategorii źródeł. Za stosowaniem tego leku u kotów chorych na padaczkę przemawiają jednak jego działanie przeciwdrgawkowe oraz nieznaczne skutki niepożądane. Kolejną zaletą jest fakt, że zonisamid, jako jedyny spośród opisanych leków, podaje się tylko raz dziennie.

Lewetyracetam

Ze względu na niewielkie skutki uboczne oraz dobre działanie przeciwdrgawkowe lewetyracetam może być stosowany w leczeniu kotów. Jednakże z uwagi na sposób jego podawania (trzy razy dziennie) oraz koszt niezbędna jest współpraca zarówno ze strony ...

Pełna wersja artykułu omawia następujące zagadnienia:

Wnioski dla praktyków

W niniejszym artykule zaprezentowano pełny przegląd literatury poświęconej możliwościom leczenia padaczki u kotów przy zastosowaniu leków doustnych. Omówiono łącznie 14 leków. Substancjami czynnymi [...]