W skrócie

Nowości w leczeniu nadciśnienia tętniczego u kotów

Wyniki niedawno przeprowadzonego badania wskazują, że u kotów z wyższymi wartościami ciśnienia tętniczego krwi w momencie rozpoznania nadciśnienia tętniczego dobre efekty przynosi zwiększenie dawki amlodypiny.

 
Nadciśnienie tętnicze jest częstą chorobą u starszych kotów (zwłaszcza u zwierząt chorych na przewlekłą chorobę nerek). Lekiem z wyboru jest w takich przypadkach benzenosulfonian amlodypiny. Amlodypina, zaliczana do grupy pochodnych dihydropirydyny drugiej generacji, blokuje kanały wapniowe typu L w mięśniach gładkich naczyń krwionośnych. Według aktualnych wytycznych dawka dobowa leku powinna wynosić od 0,125 do 0,5 mg/kg m.c. (u kotów o wyższej masie ciała mogą być konieczne większe dawki). Regularne pomiary kontrolne ciśnienia tętniczego umożliwiają niezbędną modyfikację dawkowania.

Patomechanizm nadciśnienia tętniczego u kotów pozostaje niewyjaśniony. Wiadomo jednak, że nadciśnienie częściej występuje u kotów cierpiących na przewlekłą chorobę nerek. Ustalono nawet, że sam wzrost stężenia kreatyniny w osoczu jest niezależnym czynnikiem ryzyka.1 W dotychczasowych badaniach nie wykazano powiązania między podwyższonym ciśnieniem tętniczym krwi a układem renina–angiotensyna–aldosteron.2

Celem niedawno przeprowadzonego badania było uzyskanie odpowiedzi na dwa pytania:

Pełna wersja artykułu omawia następujące zagadnienia:

Opis badania

Do badania zakwalifikowano 100 kotów w wieku co najmniej 9 lat, z ustalonym wcześniej rozpoznaniem układowego nadciśnienia tętniczego i leczonych z tego powodu. Pomiarów ciśnienia skurczowego [...]

Wyniki

Normalizacja ciśnienia tętniczego krwi u zwierząt z wyższym skurczowym ciśnieniem krwi podczas pierwszej wizyty wymagała stosowania większych dawek amlodypiny, co przekładało się na [...]

Zastosowanie

Na podstawie wyników przedstawionego badania można rozważać stosowanie amlodypiny w dawce 1,25 mg u kotów z układowym nadciśnieniem tętniczym, u których skurczowe ciśnienie krwi wynosi [...]