Dermatologia
Czyraczność przestrzeni międzypalcowych – możliwości leczenia farmakologicznego i chirurgicznego
Anthea Schick
Dowiedz się więcej o przyczynach i tajnikach leczenia tej choroby.
Opis choroby i jej patogeneza
Czyraczność przestrzeni międzypalcowych (ang. interdigital furunculosis, IF) i zapalenie mieszków włosowych przestrzeni międzypalcowych, czyli choroba określana czasem jako torbiele przestrzeni międzypalcowych, może mieć wiele różnych przyczyn. Na obraz kliniczny składają się: rumień, obrzęk, guzki, krwotoczne pęcherze, krwotoczne sączące przetoki, owrzodzenia i bliznowacenie przestrzeni międzypalcowych. Najczęstszą przyczyną czyraczności przestrzeni międzypalcowych są procesy alergiczne (ryc. 1, 2). Podczas zaostrzenia alergii dochodzi do stanu zapalnego skóry stóp (w szczególności skóry przestrzeni międzypalcowych) i w efekcie do utraty funkcji barierowej oraz pojawienia się świądu okolicy stóp. Do objawów świądu należy wylizywanie, którego następstwem mogą być urazy mieszków włosowych, a następnie ich stan zapalny. Fragmenty włosów (keratyna) dostają się do położonych głębiej tkanek i rozwija się zapalenie podobnie jak w przypadku obecności ciała obcego. Wskutek utrzymującego się stanu zapalnego i wylizywania dochodzi do powikłań zakaźnych, nasilających stany zapalne. Zamyka się błędne koło stanu zapalnego/wtórnych zakażeń, co może skutkować antybiotykoopornością drobnoustrojów, tworzeniem się tkanki bliznowatej oraz zapaleniem tkanki łącznej. U psów alergików zmiany chorobowe dotyczą kilku kończyn i przestrzeni międzypalcowych, a z reguły u takich pacjentów występują jednocześnie inne objawy dermatoz alergicznych (na przykład rozleglejszy świąd i nawracające zakażenia skóry). Chorują zazwyczaj psy krótkowłose, należące do ras predysponowanych do alergii: pitbulteriery amerykańskie, dogi niemieckie, buldogi angielskie i buldożki francuskie, labradory, shar pei oraz bulteriery.
U psów niebędących alergikami przyczyna choroby ma podłoże mechaniczne. Czyraczność często rozwija się wówczas tylko między czwartym a piątym palcem kończyn piersiowych (ryc. 3-5). Chorują psy większych ras, o dużej masie ciała, na przykład mastif...