Postępowanie lekarskie w przypadku chorób górnych dróg oddechowych u psów powinno obejmować ustalenie dokładnego rozpoznania i wprowadzenie ukierunkowanego leczenia.

U psich pacjentów występuje kilka częstych chorób górnych dróg oddechowych. Każda z nich ma inną charakterystykę i wymaga różnego podejścia do leczenia. Podczas konferencji Fetch dvm 360 w Charlotte, w Karolinie Północnej, Christopher G. Byers, DVM, ECC, DACVIM (SAIM), CVJ, lekarz praktykujący w Omaha w Nebrasce i założyciel strony CriticalCareDVM.com, podzielił się wiadomościami na temat rozpoznawania i postępowania w przypadkach chorób górnych dróg oddechowych u psów.¹

Zespół oddechowy ras krótkoczaszkowych (BOAS)

Psy brachycefaliczne są anatomicznie predysponowane do chorób układu oddechowego ze względu na zwężone nozdrza i wydłużone podniebienie miękkie. Zmiany ciśnienia w drogach oddechowych mogą powodować wynicowanie kieszonek krtaniowych, refluks żołądkowo-przełykowy, przepuklinę rozworu przełykowego i w końcowym stadium zapadnięcie krtani. Dr Byers zalecał, żeby lekarze weterynarii „interweniowali tak dużo, jak tylko pozwoli im właściciel, i tak szybko, jak to możliwe”, by uniknąć pogłębienia się choroby.

Można z dużym prawdopodobieństwem podejrzewać BOAS w oparciu o opis zwierzęcia, wywiad chorobowy i wyniki badania klinicznego. U psów z tym zespołem często występuje chrapanie i/lub świszczenie, widoczne są też zwężone nozdrza. U około 25% tych psów w wywiadzie pojawiają się informacje o przewlekłym ulewaniu, odruchach wymiotnych lub wymiotach.¹ „Jeżeli widzimy brachycefalicznego pacjenta z objawami ze strony przewodu pokarmowego, jest to problem związany z drogami oddechowymi, jeżeli się tego nie wykluczy” – powiedział dr Byers. Ostateczne rozpoznanie BOAS wymaga badania jamy ustnej i gardła u pacjenta poddanego sedacji, by potwierdzić nieprawidłowe podniebienie miękkie i ocenić zmiany w krtani, w tym porażenie lub guzy.