Immunoterapia może przynieść korzyści zarówno psom, jak i ludziom cierpiącym na tę śmiertelną chorobę.

Kostniakomięsak

Nowotwory stanowią główną przyczynę zgonów psów w wieku powyżej 10 lat.¹ Spośród nich najczęściej spotykanym pierwotnym nowotworem kości jest kostniakomięsak.² W większości przypadków atakuje on psy w średnim i starszym wieku, należące do ras dużych i olbrzymich. Szacuje się, że w Stanach Zjednoczonych tę agresywną i zazwyczaj śmiertelną chorobę rozpoznaje się rocznie u około 10 000 psów.³

Chociaż dokładna przyczyna rozwoju kostniakomięsaka nie jest znana, wiadomo, że istnieją silne predyspozycje genetyczne warunkujące jego rozwój. Kostniakomięsak powoduje kulawiznę, obrzmienie i ból kości zajętej procesem nowotworowym, a także osłabia jej strukturę, zwiększając ryzyko spontanicznego złamania. Guz najczęściej daje przerzuty do płuc, ale może też rozprzestrzeniać się na inne tkanki, w tym inne kości oraz narządy wewnętrzne.

Kostniakomięsak występuje również u ludzi. Najczęściej rozwija się u dzieci w pierwszej lub drugiej dekadzie życia. Roczna liczba zachorowań na ten nowotwór u ludzi jest jednak niższa niż u psów. W Stanach Zjednoczonych kostniakomięsak atakuje około 400 dzieci rocznie.⁴ U pacjentów pediatrycznych choroba ta cechuje się podobnym przebiegiem klinicznym, charakterem biologicznym i cechami molekularnymi jak u psów, w tym także wspólnymi mutacjami genetycznymi i licznymi, chaotycznymi zmianami strukturalnymi w chromosomach, które są typową cechą tego guza. Klinicznie kostniakomięsak częściej rozwija się w okolicy chrząstek wzrostowych kości długich (tj. w szkielecie kończyn) niż w szkielecie osiowym (czaszce, kręgosłupie, miednicy).

Standardowe leczenie kostniakomięsaka obejmuje operacyjne usunięcie guza w formie amputacji lub operacji oszczędzającej kończynę, w połączeniu z chemioterapią. Chemioterapia ma na celu zahamowanie wzrostu nowotworu, ponieważ jego komórki mogły już rozprzestrzenić się na inne części ciała pacjenta. W niektórych przypadkach, gdy radykalny zabieg chirurgiczny usunięcia guza nie jest możliwy, stosuje się radioterapię, której celem jest złagodzenie bólu kostnego (radioterapia paliatywna) lub miejscowa kontrola wzrostu guza (radioterapia stereotaktyczna). Pomimo tych metod leczenia, niektóre komórki nowotworowe zazwyczaj przeżywają w organizmie pacjenta, co prowadzi do nawrotu i progresji choroby. Niestety 85-90% psów z kostniakomięsakiem umiera z powodu nawrotu choroby powstałej w wyniku rozwoju przerzutów, w których komórki nowotworowe cechują się opornością na cytostatyki. Mediana czasu przeżycia psów po rozpoznaniu kostniakomięsaka wynosi około 320 dni.⁵